Δημοσιεύω τον σύνδεσμο με το πρόγραμμα της αξιέπαινης πρωτοβουλίας του ΣΕΑ για μία άλλη οδό Τοσίτσα. Οι εκδηλώσεις θα διαρκέσουν από 1-7 Οκτωβρίου 2011:

http://www.sea.org.gr/press/pages/viewpress.aspx?PressID=88

Πρέπει να πάμε όλοι

Αναδημοσιεύω κείμενο διαμαρτυρίας 27 πανεπιστημιακών αρχαιολόγων που διαμαρτύρονται (επιτέλους!) για την κακή κατάσταση στην οποία έχει εξωθηθεί το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Από την ιστοσελίδα του Βήματος (http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=417101)
Το δημοσίευμα έχει ως εξής:

27 αρχαιολόγοι κατά της απαξίωσης του Εθνικού Αρχαιολογικού
Αντικρούουν τις επιθέσεις που δέχεται το Μουσείο

Θέλουμε μουσεία πολιτισμού ή κερδοφόρες ταμιακές μηχανές; Θέλουμε να τα διοικούν αρχαιολόγοι έμπειροι και επιστημονικά καταρτισμένοι ή μάνατζερ; Πρόκειται για ερωτήματα που θέτουν 27 αρχαιολόγοι, καθηγητές πανεπιστημίου και στελέχη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας με κείμενό τους, στο οποίο υπερασπίζονται το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Ο λόγος; Η επίθεση, την οποία δέχεται, όπως θεωρούν οι υπογράφοντες, τον τελευταίο καιρό, το μεγαλύτερο και σημαντικότερο μουσείο της χώρας.
«Προκαλεί πραγματικά αλγεινή εντύπωση η ομολογία, ότι τα μουσεία τα χρειαζόμαστε μόνο για να φέρνουν χρήματα στον κρατικό κορβανά και ότι οι αρχαιολόγοι των μουσείων πρέπει να σκέφτονται και να ενεργούν όπως οι καλοί οικονομικοί υπάλληλοι των επιχειρήσεων. Οι αρχαιολόγοι που υπογράφουμε αυτό το κείμενο θέλουμε τα μουσεία μας να έχουν άλλους, υψηλότερους, στόχους. Και αυτούς τους στόχους το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και το επιστημονικό προσωπικό του, τους υπηρέτησαν, παραλές τις αντιξοότητες που υπήρξαν και υπάρχουν, κατά τον καλύτερο τρόπο», αναφέρουν οι επιστήμονες στο κείμενο με τίτλο «Η αλήθεια για το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο».
Οι ίδιοι μάλιστα θεωρούν, ότι το Εθνικό Αρχαιολογικό βάλλεται συστηματικά από μερίδα του Τύπου αλλά και από ορισμένους αρχαιολόγους, «με στόχο να απαξιωθεί τόσο, ώστε να διευκολυνθεί ο ερχομός ενός “Μεσσία” που θα το σώσει, ενός ικανού μάνατζερ δηλαδή από το εξωτερικό που θα το κάμει και αυτό επιτέλους μια κερδοφόρα ταμειακή μηχανή, όπως το προβαλλόμενο ως πρότυπο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως. Αλλά οι μάνατζερ στήνουν και διευθύνουν εμπορικά καταστήματα, όχι πνευματικά ιδρύματα», σημειώνεται στο κείμενο.
Η αναδιοργάνωση του Εθνικού Αρχαιολογικού με την επανέκθεση των πολύτιμων θησαυρών του σε 64 αίθουσες με τη σωστή μουσειακή αντίληψη, η παρουσίαση για πρώτη φορά συλλογών που βρίσκονταν στις αποθήκες (πήλινων ειδωλίων, κοσμημάτων, γυάλινων αγγείων και κυπριακών αρχαιοτήτων), οι ειδικές περιοδικές εκθέσεις με συνοδευτικούς καταλόγους, τα εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές και ενήλικες συνιστούν το βασικό επιχείρημα της μοναδικότητας αυτού του μουσείου, όπως υπενθυμίζεται από τους υπογράφοντες.

Παράλληλα τονίζεται το επιστημονικό έργο με την ολοκλήρωση του πρώτου τόμου του καταλόγου των γλυπτών του μουσείου (περιλαμβάνει 410 αρχαϊκά γλυπτά από την έκθεση και τις αποθήκες) ενώ στο στάδιο της προετοιμασίας βρίσκονται δύο άλλοι τόμοι για τα αναθηματικά ανάγλυφα και ένας για τα ρωμαϊκά αυτοκρατορικά πορτραίτα, επίσης προχωρούν οι δημοσιεύσεις αγγείων, αιγυπτιακών αρχαιοτήτων και κοσμημάτων ενώ σημειώνεται και η έκδοση του ενημερωτικού περιοδικού «Μουσείον».

Την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στον πεζόδρομο της Τοσίτσα, όπου βρίσκεται η δεύτερη είσοδος του μουσείου αλλά και η μία και μοναδική του Επιγραφικού, όπου ως γνωστόν γίνεται διακίνηση και χρήση ναρκωτικών θέτουν εξάλλου οι αρχαιολόγοι ζητώντας την αποκατάσταση της ηρεμίας και ασφάλειας στον χώρο. Οπως καταγελούν, «είναι προκλητικό το κράτος να διαθέτει μια διμοιρία της αστυνομίας για τη φύλαξη του υπουργείου Πολιτισμού στην οδό Μπουμπουλίνας και να αδιαφορεί για την κιβωτό του ελληνικού πολιτισμού, που βρίσκεται από την άλλη μεριά του δρόμου».

Τέλος, θίγεται το οικονομικό πρόβλημα λόγω της ανεπαρκούς χρηματοδότησης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου από το ΥΠΠΟ: «Είναι απορίας άξιον σήμερα, που δεν υπάρχουν χρήματα, να χρηματοδοτούνται από το υπουργείο Πολιτισμού με σημαντικά ποσά ιδιωτικά μουσεία της Αθήνας και το Μουσείο της Ακρόπολης, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να βρουν χρήματα από άλλες πηγές, ενώ το Εθνικό να στερείται ακόμα και τα απολύτως απαραίτητα. Μεγάλη είναι και η έλλειψη φυλακτικού προσωπικού. Φταίει το προσωπικό του μουσείου που κλείνουν αίθουσες, όταν δεν υπάρχουν φύλακες;»

Το κείμενο υπογράφουν οι:
Βαλαβάνης Πάνος, καθηγητής Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών. Βικέλα Ευγ., καθηγήτρια Αρχαιολογίας Ιονίου Πανεπιστημίου, Βουτυράς Εμμ., καθηγητής Αρχαιολογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δαμάσκος Δ. επ. καθηγητής Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Δεσπίνης Γ., ομ. καθηγητής Αρχαιολογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δεσποίνη Αικ., τ. έφορος Αρχαιοτήτων, Καράγιωργα Θεοδώρα, επίτιμη Εφορος Αρχαιοτήτων, Καραναστάση Π., καθηγήτρια Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης. Κατσικούδης Ν., επ. καθηγητής Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Κοκκορού Αλευρά Γ., καθηγήτρια Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών. Λεμπέση Α. επίτ. έφορος Αρχαιοτήτων, Μαραγκού Λίλα, ομότ. καθηγήτρια Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Μουστάκα Α., καθηγήτρια Αρχαιολογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Παλαγγιά Ολγα, καθηγήτρια Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Παπαποστόλου Ι., ομ. καθηγητής Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Παππά Β., επ. καθηγήτρια Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Πετράκος Β., ακαδημαϊκός. Πετρόχειλος Ι., αν. καθηγητής Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Πλάντζος Δ., επίκουρος καθηγητής Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Ρωμιοπούλου Αικ., επ. έφορος Αρχαιοτήτων, Σμπόνιας Κ., επίκουρος καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας Ιονίου Πανεπιστημίου, Στεφανίδου Τιβερίου Θ., καθηγήτρια Αρχαιολογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Τιβέριος Μ., καθηγητής Αρχαιολογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,Τουλούπα Εβη, επ. έφορος Αρχαιοτήτων, Τριάντη Ισμήνη, ομ. καθηγήτρια Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Χανιώτης Αγγελος, καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας Πανεπιστημίου Πρίνστον ΗΠΑ, Walter – Καρύδη Ε., ομ. καθηγήτρια Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Saarbrücken

Σήμερα στις 7.30 το πρωί μία συνάδελφος εργαζόμενη στις διοικητικές υπηρεσίες στην του ΥΠΠΟΤ της Μπουμπουλίνας, έπεσε θύμα απόπειρας ληστείας και από ό,τι έμαθα κατέληξε στο χειρουργείο με κάταγμα στο ισχίο. Ελπίζω να μην είναι αλήθεια. Το αξιοσημείωτο είναι ότι την άτυχη συνάδελφο δεν έσωσε η δύναμη (;) των ΜΑΤ που στρατοπεδεύει (αυτός είναι ο σωστός όρος) μπροστά στο Υπουργείο Πολιτισμού, αλλά οι μελλοθάνατες σκιές που ζουν στον ναρκοπεζόδρομο της Τοσίτσα που πρόλαβαν τα πολύ χειρότερα. Τα ΜΑΤ μπορεί να χτυπάει ότι πετάει, περπατάει και κολυμπάει, δίκαιους και άδικους στις διαδηλώσεις, μπορεί να φλόμωσε την Αθήνα στα δακρυγόνα, αλλά τους ανυποψίαστους πολίτες, (σε απόσταση 20-30 μέτρων από την κλούβα!!!!), που το πρωί αντί να πάνε στη δουλειά τους καταλήγουν στο νοσοκομείο, αυτούς δεν μπορεί να τους προστατέψει, γιατί, λέει, ότι δεν έχουν εντολές να επέμβουν!!!!
Και εγώ λέω ότι είναι θέμα χρόνου να ξαναγίνει φόνος στην οδό Τοσίτσα.

Η επίθεση φιλίας της “Καθημερινής” στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο συνεχίζεται, βλ. “Αρχαιοελληνική κιβωτός σε παρακμή” (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_19/06/2011_446089). Αυτή τη φορά στα πυρομαχικά προστέθηκαν τα σχόλια τριών τακτικών αρθρογράφων της έγκριτης εφημερίδας, ανάμεσά τους και δύο αγαπητών μας δασκάλων, του Χρ. Ντούμα και του Π. Θέμελη.
Δεν θα σταθώ στον άτυχο τίτλο του δημοσιεύματος. Η λέξη κιβωτός δεν είναι κατάλληλη. Αισθάνομαι ότι αποπνέει μούχλα και κακή συντήρηση, κάτι που τουλάχιστον δεν συμβαδίζει με τις προθέσεις και ευχές του συντάκτη για το μέλλον του Μουσείου.
Και πάλι, δεν θα διαφωνήσω με τις διαπιστώσεις των αρθρογράφων, για το ωράριο, για το πωλητήριο, για τα έσοδα. Είναι έτσι, όπως τα περιγράφουν. Αυτό που με ενοχλεί είναι η διαρκής σύγκριση με το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως και, συνεπώς, η εμμονή στην δυσμενή είς βάρος του Εθνικού Μουσείου κριτική. Αφήνω κατά μέρος, τις άδικες και υπερβολικές κριτικές για το κτήριο ή την έκθεση του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Δεν μπορώ όμως να μην πω ότι η σύγκριση των δύο Μουσείων, ο υπερβολικός έπαινος του ενός και η καταβαράθρωση του άλλου, άσχετα εάν βασίζονται σε υπαρκτά δεδομένα, αποκρύπτουν άλλα. Όπως, π.χ., την κατάσταση γύρω από τα δύο Μουσεία, για την οποία δεν είναι υπεύθυνο το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Ούτε για το φτωχό πωλητήριο, ούτε για την μείωση των επισκεπτών, ούτε για το ωράριο, αφού από το ΥΠΠΟΤ δόθηκε προτεραιότητα στο Μουσείο Ακροπόλεως, στο Μουσείο Μπενάκη κλπ…..
Αυτά ναι, είναι προβλήματα γραφειοκρατίας, κακής οργάνωσης, οφείλονται σε έλλειψη πολιτικής και βούλησης για την ανάδειξη του Εθνικού Μουσείου. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με την αλλαγή του νομικού καθεστώτος του Εθνικού Μουσείου πρόκειται να αλλάξουν, η ανάθεση της διοίκησης σε “μάνατζερ” δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματα του Εθνικού Μουσείου. Να τα σκεπάσει ίσως…
Εργάζομαι στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, και αισθάνομαι υπερήφανος για αυτό. Και λυπούμαι για την κριτική που ασκείται, ωσάν το Μουσείο να είναι υπεύθυνο για τα χάλια της πολιτιστικής πολιτικής του ΥΠΠΟ, για την υποβάθμιση της περιοχής, για τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομή. Ωσάν να περιμένουμε τον μάνατζερ-μεσσία να μας σώσει..
Ο μεγάλος πλούτος του Εθνικού Μουσείου είναι όλα όσα φυλάσσονται στις αίθουσες και τις αποθήκες του. Είναι τα αρχαία και οι άνθρωποι που τα φροντίζουν, όσο μπορούν καλύτερα. Εκεί ζεί ακόμη η βαριά ιστορία της ελληνικής αρχαιολογίας, η μνήμη της αρχαιολογικής υπηρεσίας.
Φυσικά και θέλω το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο να αποκτήσει ακόμη καλύτερη καφετέρια, άριστο πωλητήριο, πολλούς επισκέπτες και πολλά-πολλά εισιτήρια. Όμως όλα αυτά δεν σημαίνουν καλύτερο Μουσείο. Σημαίνουν, ασφαλώς, ένα προσοδοφόρο Μουσείο που καλύπτει τις ανάγκες της οικονομικής του αυτοτέλειας. Αλλά αυτό μπορεί να επιτευχθεί και χωρίς μάνατζαραίους.
Εγώ, όμως ονειρεύομαι, ναι ακόμη μπορώ να το λέω, ονειρεύομαι ένα Μουσείο-Επιστημονικό Ίδρυμα, όπου εκτός από τις ουρές-ορδές εισιτηριούχων τουριστών, θα ακούγεται επιστημονικός λόγος, θα διδάσκεται η αρχαία ελληνική τέχνη, θα είναι ανοιχτό σε αυτόν που επιθυμεί να πραγματικά να σπουδάσει τον ελληνικό πολιτισμό.
Καλές είναι οι καφετέριες, καλύτερα τα πωλητήρια αλλά πρέπει να αποφασίσουμε αν θέλουμε τα εκθέματα ως σκηνικό του φρέντο-καπουτσίνο μέτριου και του κλάμπ-σάντουιτς. Αν ναι, τότε υπάρχουν και άλλα μουσεία στην Αθήνα με καλύτερες προδιαγραφές. Αλλά εάν επιθυμούμε ένα Μουσείο με παιδευτικό, με την κυριολεκτική σημασία του όρου, ρόλο τότε θα πρέπει να δούμε το Εθνικό Μουσείο διαφορετικά. Άλλος πρέπει να είναι ο προορισμός του. Πρέπει να είναι κυψέλη εκπαίδευσης και παραγωγής γνώσης.
Και νομίζω ότι πρέπει να διαλέξουμε δρόμο: θέλουμε ένα Μουσείο με την αρχαία ελληνική σημασία του όρου ή αρχαιολογικό Μούλτιπλεξ;

Έμαθα με λύπη μου ότι η προγραμματιζόμενη συνέντευξη τύπου ή ενημέρωση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων προς τα μέσα μαζικής πληροφόρησης σχετικά με την κατάσταση του Εθνικού και του Επιγραφικού Μουσείου ματαιώθηκε, λόγω εσωτερικών “τεχνικών” προβλημάτων συνεννόησης μεταξύ των μελών του νεοεκλεγέντος Διοικητικού Συμβουλίου. Δεν περίμενα κάτι διαφορετικό…Για μιά φορά ακόμη είναι άξιοι της άμοιρης τύχης τους. Αν όμως, αντί για το αίσχος της Τοσίτσα βρισκόμασταν στην “Υπατία” τότε θα σηκώναν και τις ντουντούκες για να έχουν καλή λήψη τα κανάλια.
Γιαυτό τους αφιερώνω πρωινή φωτογραφία αυτού που βλέπουμε καθημερινά εμείς και κάμποσοι τουρίστες που έχουν την ατυχία να διαβούν τον ναρκοπεζόδρομο

Έχω μία απορία. Είναι δυνατόν ο άνθρωπος που χρησιμοποίησε επί 10 χρόνια τον Οργανισμό Πολιτιστική Πρωτεύουσα “Θεσσαλονίκη 1997″ (κατάφερε να κλείσει το 2007 με έλλειμμα πολλών εκατομμυρίων ευρώ) για να προωθήσει την πολιτική του ανέλιξη με ομαδικούς διορισμούς, ο άνθρωπος που φούσκωσε το Υπουργείο Πολιτισμούς με χιλιάδες διορισμούς με κάθε παράτυπο τρόπο, αυτός που ίδρυσε τον φαύλο και νεκρό (ευτυχώς…) ΟΠΕΠ, είναι λέω, δυνατόν, να περιορίσει το Δημόσιο? Αφού είναι ένας από αυτούς που φέρουν την ΒΑΣΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ για τα χάλια, αν όχι όλου του Δημοσίου, του Υπουργείου Πολιτισμού σήμερα, Μήπως αυτός δεν ήταν από τους βασικούς υπεύθυνους της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Θα μας πεί επιτέλους επειδή γνωρίζει) πόσο στοίχισαν και ποιοί καρπώθηκαν τα δις ευρώ της διοργάνωσης;
Ο Βενιζέλος, και μακάρι να βγώ ψεύτης, είναι ένα ακόμη βαρίδι δίπλα στον ΓΑΠ, μαζί με τον Πάγκαλο. Και οι δύο διετέλεσαν υπουργοί Πολιτισμού. Τυχαίο δεν νομίζω….

Πιστεύω, ότι πολλοί από εμάς διαβάσαμε σήμερα το εκτεταμένο αφιέρωμα της εφημερίδας «Καθημερινή» (1 Ιουνίου 2011) σχετικά με την οικτρή κατάσταση στην οποία έχει περιπέσει το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και η γύρω περιοχή, ειδικά ο πεζόδρομος της οδού Τοσίτσα. Τα περιγραφόμενα στην «Καθημερινή» είναι, δυστυχώς, αλήθεια. Έτσι έχουν τα πράγματα, είναι μάλιστα χειρότερα. Για παράδειγμα, οι συντάκτες του αφιερώματος λησμόνησαν την αδικοχαμένη Ηώ Ζερβουδάκη, την διευθύντρια του Μουσείου που δολοφονήθηκε πριν τρία χρόνια, την Μεγάλη Πέμπτη του 2008, στην οδό Τοσίτσα μέρα μεσημέρι, ακριβώς εμπρός από την είσοδο του Μουσείου. Ποτέ δεν μάθαμε τι έγινε με τον δολοφόνο της. Την ίδια τύχη θα μπορούσε να έχει οποιοσδήποτε εργαζόμενος ή επισκέπτης του Μουσείου. Η αστυνομία που φυλάει το Υπουργείο Πολιτισμού, σε απόσταση μόλις λίγων μέτρων, άπραγη παρακολουθεί χειμώνα-καλοκαίρι, κάθε ώρα της ημέρας, περιφερόμενα ανθρώπινα ράκη να ψάχνουν τον έμπορο για την δόση τους. Ο πεζόδρομος εμπρός από δύο σημαντικότατα Μουσεία (το Εθνικό και το Επιγραφικό) και ένα Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΕΜΠ) έχει μετατραπεί σε υπαίθριο αφοδευτήριο και αποθέτη μελλοθάνατων ψυχών. Ουδείς (βλ. Υπουργείο Πολιτισμού και Δήμος Αθηναίων) πράττει ό,τιδήποτε, έστω και συμβολικά, ώστε να αλλάξει χαρακτήρα η περιοχή. Αλλά στους λόγους της απραξίας θα αναφερθώ παρακάτω.
Τ αναφερόμενα στο ρεπορτάζ της Καθημερινής για τα συμβαίνοντα εντός του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου είναι σε μεγάλο βαθμό αληθή. Ειδικά, τους τελευταίους μήνες το Μουσείο δεν διαφέρει από τα εμπορικά της γύρω περιοχής. Λουκέτο και κλειστές σκοτεινές αίθουσες. Δίκιο έχουν οι επισκέπτες που διαμαρτύρονται, που βλέπουν ένα μικρό τμήμα του Μουσείου. Λυπούμαστε και εμείς, όσοι απομείναμε πιά στο Εθνικό Μουσείο, που οι επισκέπτες δεν μπορούν να περιηγηθούν όλες τις εκθέσεις για τις οποίες τόσος μόχθος καταβλήθηκε και πολύ χρήμα δαπανήθηκε.

Η ομοβροντία των άρθρων της Καθημερινής σχετικά με την, από πολύ καιρό γνωστή, κατάσταση του Μουσείου θα μπορούσε να αποτελέσει μία άριστη ευκαιρία για βρεθούν τρόποι να θεραπευτούν τα σοβαρά προβλήματα τόσο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου όσο και της γύρω περιοχής. Θα συμμεριζόμουν την ειλικρινή αγωνία των συντακτών για το μέλλον του Μουσείου, ωστόσο….παραθέτω το εξής απόσπασμα από το άρθρο του Ν. Βατόπουλου «Ανεξάρτητο αύριο, με εθελοντές τώρα»-η έμφαση είναι δική μου:
«Το μουσείο, στο έσχατο αυτό σκαλοπάτι της κατάντιας που γεμίζει άδικη ντροπή τους Έλληνες, οφείλει να απεμπλακεί από τον ασφυκτικό κλοιό μιας ανίκανης Πολιτείας και να γίνει ανεξάρτητο νομικό πρόσωπο με υποχρέωση και δυνατότητα εξεύρεσης ιδίων πόρων».

Στο απόσπασμα αυτό κείτεται το βαθύτερο κίνητρο του, έτσι και αλλιώς, εμπεριστατωμένου αφιερώματος της Καθημερινής. Περιγράφουμε την κατάσταση με τα μελανότερα χρώματα (είναι αληθές), καταγγέλλουμε ορθώς την αβελτηρία του ελληνικού δημοσίου (ισχύει) και τι προτείνουμε; Να μετατραπεί το Εθνικό Μουσείο σε Νομικό Πρόσωπο, αλήθεια ποίου δικαίου (Δημοσίου ή Ιδιωτικού άραγε?) Λες και ως δια μαγείας κάποιοι σύμβουλοι (ποιοι άραγε;) ενός διορισμένου (από ποιόν;) Συμβουλίου θα λύσουν το γιγάντιο πρόβλημα της ανεπαρκούς κτηριακής υποδομής, της ανάδειξης του περιβάλλοντος χώρου, της αναβάθμισης της περιοχής Μουσείου-Πολυτεχνείου-Εξαρχείων.
Τα κίνητρα του αφιερώματος θα μπορούσαν να είναι ειλικρινά και ευγενή, ωστόσο πιστεύω ότι, κατά βάθος, δεν είναι. Και αλήθεια που λέγεται μισή ισοδυναμεί με πολλά ψέματα. Και εξηγούμαι: δεν συνομωσιολογώ.
Αφού λοιπόν αφεθεί στην συστηματική απαξίωση όλη η περιοχή μαζί και το Μουσείο και το ίδιο το ίδιο Υπουργείο Πολιτισμού, αφού υποβαθμισθεί πλήρως το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ως πολιτιστικό και επιστημονικό ίδρυμα, αφού εξαχρειωθούν οι κάτοικοι και εξανδραποδισθούν (όσοι τουλάχιστον έχουν την δυνατότητα να φύγουν), τότε θα ακολουθήσει η επέλαση όσων θέλουν να ψωνίσουν φθηνά (δείτε τι έγινε στου Ψυρρή) γή και ακίνητα γύρω από το Μουσείο αλλά, το κυριώτερο, να εξαγοράσουν το γκλαμουράτο κύρος που τάχα θα τους προσδώσει η ποθούμενη συμμετοχή στο Συμβούλιο του δήθεν «ανεξάρτητου Μουσείου». Αυτήν την εξέλιξη φοβούμαι ότι ορέγεται η προσχηματική «ανεξαρτητοποίηση» του Μουσείου.
Αν μου επιτρέπεται η σύγκριση θα έλεγα ότι συμβαίνει το εξής: Ακρωτηριάζουμε κάποιον που θα μπορούσε να είναι πρωταθλητής δρόμου ταχύτητας και αργότερα, αφού δεν μπορεί πιά να περπατήσει του κάνουμε δώρο αμαξίδιο αναπηρικό, λέγοντας του ότι δεν πειράζει που δεν μπορείς να περπατήσεις εμείς θα σε βοηθήσουμε να σταθείς στα πόδια σου, αυτά που πλέον δεν έχεις…..
Υ.Γ. Δυστυχώς στην ιστοσελίδα του δημοσιεύματος της «Καθημερινής» (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_100005_01/06/2011_444170 ) δεν βρήκα τρόπο σχολιασμού των γραφομένων.

Αγαπητοί φίλοι, ήμουν σίγουρος ότι προηγούμενο σχόλιο μου για τις εκλογές του ΣΕΑ θα προκαλούσε, αλλά δεν φανταζόμουνα τόσο αθρόα συμμετοχή. Περίμενα αντιδράσεις αλλά δεν πίστευα ότι η «μύγα» θα τσίμπαγε τόσους πολλούς. Κάθε όμως κριτική είναι ειλικρινά καλοδεχούμενη. Τόσο από αυτούς που με γνωρίζουν όσο, και από αυτούς που δεν με γνωρίζουν (ή κάνουν ότι δεν με γνωρίζουν…). Τα σχόλιά σας είναι πολλά και δεν μπορώ να απαντήσω στον καθένα ξεχωριστά.
Το άρθρο μου σχετικά με τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών του ΣΕΑ, αυτό που κάμποσους ερέθισε, αυτό τον σκοπό ακριβώς είχε. Να προκαλέσει συζήτηση γύρω από το αρχαιολογικό επάγγελμα στην Ελλάδα και την επίσημή εκπροσώπησή του. Είναι ακριβώς η συζήτηση που δεν έκανε ο ΣΕΑ.
Έχουμε και λέμε.
1. Το γεγονός ότι έχω αποχωρήσει, ή καλύτερα, έχω ζητήσει να διαγραφώ από μέλος του ΣΕΑ (προσέξτε: δεν «αδρανοποιήθηκα», ούτε τα παράτησα σιωπηρά..) δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να εκφέρω ελεύθερα την γνώμη μου για τα συνδικαλιστικά πράγματα του χώρου στον οποίο εργάζομαι.
2. Ζήτησα να διαγραφώ διαμαρτυρόμενος επειδή τον Μάιο του 2007 συντελέστηκε συνδικαλιστικό πραξικόπημα (το εννοώ και μπορώ να το αποδείξω, εάν κάποιος το επιθυμεί, δημοσιεύοντας ενυπογράφως το κείμενο της παρέμβασής μου στην ΓΣ του ΣΕΑ της 10η Μαΐου 2007.
3. Για να προλάβω αντιδράσεις του τύπου «περσινά ξινά σταφύλια» ή «τι μάς λές τρία-τέσσερα χρόνια μετά», σπεύδω να υπενθυμίσω ότι σε εκείνη την «συνέλευση» τόσο το απερχόμενο ΔΣ, όσο και το προεδρείο, ουδέποτε μου απάντησαν επί της ουσίας. Όλοι τήρησαν αιδήμονα σιωπή, διότι όλοι ήσαν προσυνεννοημένοι, ώστε βάναυσα να καταργήσουν τις δημοκρατικές και θεσμικές καταστατικές διαδικασίες. Όλοι, πλην ελαχίστων, εσίγησαν, ακόμη και οι νεόκοποι «ντεμέκ» σημαιοφόροι της δημοκρατικής διαδικασίας, οι οποίοι τελικά επωφεληθήκαν.
4. Για να πάμε λίγο πίσω, στο μακρινό 1993-1994, μαζί με πολλούς από τους νεοδιορισμένους συναδέλφους μου, με αρκετούς από τους οποίους ήλθα σε ρήξη αργότερα, μοιραζόμασταν κοινούς προβληματισμούς σχετικά με το μέλλον του ΣΕΑ, την ενιαία συνδικαλιστική του δράση, το άνοιγμά του, το φτερούγισμά του αν θέλετε, έξω από τα στενά όρια δύο, τότε συνδικαλιστικών παρατάξεων που φυσικά δεν μπορούσαν να μας καλύψουν. Είχαμε καταθέσει προτάσεις, είχαμε δημοσιοποιήσει τις απόψεις μας για την μελλοντική οργάνωση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, για τον τρόπο στελέχωσης της, την σύνδεσή της με άλλους επιστημονικούς κλάδους του ΥΠΠΟ κλπ. Ό,τι δηλαδή θα έπρεπε να απασχολεί και τον ΣΕΑ σήμερα. Προσπαθήσαμε να κάνουμε ένα ποιοτικό άλμα ώστε να βγάλουμε τον ΣΕΑ από το εκείνο το τέλμα. Η προσπάθεια αυτή, εν πολλοίς συκοφαντήθηκε και τελικά φυλλορρόησε. Μέχρι διασπαστές και φραξιονιστές του Συλλόγου μας αποκάλεσαν. Πρόλαβαν όμως να εκδοθούν μερικά τεύχη της Δέλτου, του επίσημου, τότε, περιοδικού του ΣΕΑ, και να διοργανωθεί συνέδριο (με δημοσιευμένα πρακτικά) για το Μέλλον του Παρελθόντος μας (άραγε τα θυμάται κανείς αυτά σήμερα;)
5. Γιατί αποδίδω τόση σημασία σε ένα Σύλλογο που στην καλύτερη περίπτωση σήμερα δεν αριθμεί πάνω από 1.000 μέλη; Επειδή είναι αυτή την στιγμή ο βασικός κορμός του αρχαιολογικού επαγγέλματος στην Ελλάδα. Δεν είναι πιά ο μόνος φορέας, υπάρχουν πολλοί αρχαιολόγοι εκτός ΥΠΠΟ. Αλλά, εάν ο κορμός δεν στέκει καλά τότε και το αρχαιολογικό επάγγελμα στην Ελλάδα έχει πρόβλημα.
6. Το μέγα σφάλμα του ΣΕΑ, τουλάχιστον του απελθόντος ΔΣ, είναι ότι παρέμεινε περιχαρακωμένο σε απόψεις αναχρονιστικές, παρωχημένες. Για να γίνω σαφέστερος. Ποτέ, μα ποτέ, δεν άκουσα τον ΣΕΑ επισήμως, να ενημερώνει αυτούς που μετά από μερικά χρόνια, πρόκειται να τον στελεχώσουν. Πότε ενημερώθηκαν οι φοιτητές της αρχαιολογίας από τον επίσημο φορέα των ελλήνων αρχαιολόγων για την κατάσταση που επικρατεί στο επάγγελμα; Τους εξήγησε κανείς ότι δεν υπάρχει αξιοκρατικός και σταθερός τρόπος εισαγωγής στην Αρχ. Υπηρεσία; Όχι βεβαίως! Πότε ο ΣΕΑ συναντήθηκε με τους αρχαιολόγους που δεν έχουν μπάρμπα στην «συνδικαλιστική» ή «διαπλεκόμενη» Κορώνη για να πετύχουν τον από το παράθυρο διορισμό τους (βλ. γνωστό έφορο, θείο καθηγητή, φίλο σε πολιτικό γραφείο, δικηγόρο με αυτοκτονικό ιδεασμό και αμειβόμενο με το κεφάλι, κ.ο.κ). Ποτέ! Πότε ο ΣΕΑ ασχολήθηκε, έστω για να τους ακούσει, με τους αρχαιολόγους που εργάζονται στις ξένες αρχαιολογικές σχολές, σε ερευνητικά ιδρύματα, στο εξωτερικό; Ποτέ! Πότε συναντήθηκε και αποκατέστησε σταθερή συνεργασία με αντίστοιχους επαγγελματικούς συλλόγους άλλων χωρών; Ποτέ! Ποιες αξιόπιστες συμμαχίες προσπάθησε να χτίσει; Ουδεμία! Υπήρξε ποτέ επαφή με τους αρχαιολόγους των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων; Απολύτως καμμία! Σε λίγο καιρό, όταν θα εμφανιστούν αρχαιολόγοι με πτυχία από ιδιωτικά πανεπιστήμια και κολλέγια τι θα κάνει; Αυτούς, αν διοριστούν, θα τους αποδεχτεί ως μέλη του ο ΣΕΑ;
7. Η ανέξοδη έκδοση ανακοινώσεων και ψηφισμάτων, η συμμετοχή εκ του ασφαλούς σε απεργίες (άραγε έμαθε ποτέ κανείς τα ποσοστά συμμετοχής;) συνιστούν συνδικαλιστική εσωστρέφεια περισσότερο, παρά άνοιγμα προς την κοινωνία. Και φοβούμαι ότι αυτό που ονόμασα στο προηγούμενο σημείωμά μου, ο «συνδικαλιστικός ακτιβισμός» πρόκειται να θεοποιηθεί.
8. Κατά τη γνώμη μου οι συμμαχίες του ΣΕΑ πρέπει να είναι άλλες. Πρέπει να συναντηθεί το συντομότερο με κάθε διαθέσιμο αρχαιολογικό δυναμικό, στα πανεπιστήμια, σε ερευνητικά ιδρύματα, στον ιδιωτικό τομέα, στο εξωτερικό. Η φωνή των ελλήνων αρχαιολόγων δεν θα ακουστεί μέσα από παρηκμασμένα και χρεοκοπημένα συνδικαλιστικά σχήματα, όπως η ΑΔΕΔΥ, ή βουτηγμένη στην συναλλαγή ΠΟΣΥΠΠΟ, κ.ο.κ. Για να ακουστεί δυνατά πρέπει να συμμαχήσει και να δράσει μαζί με όσους υπηρετούν και από όποια θέση το αρχαιολογικό επάγγελμα. Δυστυχώς, το εγχείρημα του Αρχαιολογικού Επιμελητηρίου, αντιμετωπίστηκε με αδικαιολόγητο φόβο και συκοφαντήθηκε και σύρθηκε από συναδέλφους(!) στις αίθουσες των δικαστηρίων. Σε έναν τέτοιο οργανισμό, που θα κατοχυρώνει αντικειμενικά την επαγγελματική μας επάρκεια, θα μπορούσαμε να συναντηθούμε όλοι ώστε να αποκτήσουμε δυνατότερη φωνή.
9. Είναι ευνόητο, ότι εγχειρήματα όσο και καλοπροαίρετα αν είναι, όπως η ΗΩΣ και το ΔΙΑΖΩΜΑ, δεν με εκφράζουν επειδή απουσιάζει από αυτά ο χαρακτήρας της καθολικής ενότητας και της συνεργασίας μεταξύ των φορέων του αρχαιολογικού επαγγέλματος.

Σε παλαιότερο σχόλιό μου είχα σθεναρά υποστηρίξει ότι μετά το εκλογικό πραξικόπημα του 2007-8 ο ΣΕΑ είχε μπεί σε δρόμο ολισθηρό, σε κατήφορο χωρίς τελειωμό. Έπεσα έξω. Ο κατήφορος οδήγησε στο βάραθρο. Και μάλιστα γρηγορότερα του αναμενομένου. Η ΕΣΔΑ, η παράταξη που οδήγησε τον ΣΕΑ στην ανυποληψία καταβαραθρώθηκε. Το αποτέλεσμα των εκλογών το αποδεικνύει χωρίς αμφιβολία. Το εκλογικό σώμα καταδίκασε το συνονθύλευμα που απεργάστηκε το πραξικόπημα του 2007-8 κατά τρόπο εκκωφαντικό. Στην προσπάθειά τους να ισορροπήσουν μεταξύ της προάσπισης της αξιοπρέπειας του αρχαιολογικού επαγγέλματος και του συνδικαλιστικού εργατοπατερισμού χάιδεψαν ψηφοθηρικά τα αυτιά ανθρώπων που οι περισσότεροι βρέθηκαν τυχαία και χωρίς αξιοκρατικό κριτήριο στην Αρχαιολογική Υπηρεσία. Προσπάθησαν να κρατήσουν δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη και το πλήρωσαν πικρά, πικρότατα. Αυτοί που στήριξαν την ΕΣΔΑ το 2008, αυτοί και πολύ περισσότεροι την εγκατέλειψαν. Μία πρόχειρη ματιά στον πίνακα των αποτελεσμάτων το αποδεικνύει περίτρανα. Οι 125 που έφυγαν από την ΕΣΔΑ πήγαν κατά τα 3/4 στην ΕΑΚ, στον φυσικό τους χώρο, εκεί που ανήκουν. Τώρα δόθηκε πιστεύω η χαριστική βολή στον ΣΕΑ με αποκλειστική ευθύνη της ΕΣΔΑ, μίας παράταξης που ιδρύθηκε κυριολεκτικά σε μία νύχτα για να διαλύσει ό,τι είχε απομείνει από τον ΣΕΑ. Αλλα, ποιός θα μιλήσει τώρα για αξιοκρατικά κριτήρια εξέλιξης, αξιολόγηση, διαφανείς διαδικασίες, αφού, πλέον, στην ηγεσία του Συλλόγου θα βρίσκονται πρόσωπα που ελάχιστη σχέση έχουν με την Αρχαιολογία; Αν ο ΣΕΑ έχει ανάγκη τέτοιους συνδικαλιστές και μηχανισμούς ακτιβιστών περιφερόμενων σε από “χάπενιγκ” σε “χάπενιγκ” έχει καλώς. Δεν ταιριάζει όμως να λέγεται Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων. Και μου φαίνεται ότι έχουν δίκιο οι συνάδελφοι της ΝΕΚΙΑ που υποστηρίζουν πως πρέπει να αλλάξει η επωνυμία του Συλλόγου. Ας γίνει Σύλλογος Αρχαιολόγων του ΥΠΠΟΤ. Είναι πιό τίμιο αυτό.
Ωστόσο δεν επιχαίρω για την ήττα της ΕΣΔΑ, ειλικρινά λυπούμαι πολύ, γιατί και σε αυτήν την παράταξη υπάρχουν ακόμη συνάδελφοι -με όλη την σημασία της λέξης- που τιμώ και υπολήπτομαι το έργο τους. Λυπούμαι ακόμη περισσότερο, επειδή ο ΣΕΑ, όπως, δυστυχώς, είχα τότε προβλέψει, παραδίδεται σε χέρια που μπορεί να εργάζονται στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, μπορεί να μισθοδοτούνται από το Υπουργείο Πολιτισμού, αλλά δεν είναι κατ΄ανάγκην αρχαιολόγοι.
Τώρα είναι η ώρα της μεγάλης ευθύνης τόσο γιά την Πρωτοβουλία, όσο και γιά την ΝΕΚΙΑ. Από την στάση τους, ειδικά της Πρωτοβουλίας, κρίνεται η πορεία του ΣΕΑ για τα επόμενα χρόνια. Δεν έχω την δύναμη να υποδείξω σε κανένα τίποτε. Προβλέπω όμως ότι συνύπαρξη της ΕΚΑ με την ΕΣΔΑ σε ένα μεγάλο ΔΣ είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί. Άλλωστε η ΕΣΔΑ είναι μάλλον θνησιγενές σχήμα πλέον, όπως εξ΄αρχής υπήρξε. Η επόμενη μέρα θα δείξει ποιές δυνάμεις είναι εκείνες που θα προκρίνουν την υπεράσπιση του αρχαιολογικού επαγγέλματος και της προστασίας των μνημείων από την πλήρη εργατοπατερική διάλυση του ΣΕΑ. Άλλωστε για να υπερασπιστεί κάποιος τα μνημεία πρέπει και να τα γνωρίζει καλά. Ή μήπως δεν είναι έτσι;

Γιά την ιστορία παραθέτω τον συγκριτικό πίνακα των αποτελεσμάτων:

ΕΤΟΣ	2011	2008	Διαφορά
ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ
ΕΑΚ	247	159	+88
ΕΣΔΑ	243	368	-125
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ	106	104	+2
ΝΕΚΙΑ	54	50	+4
ΔΑΣ	9		+9
ΚΑΚΑΒΑΣ	18		+ 18
ΣΥΝΟΛΟ	677	681

Ως γνωστόν, μέλος του ΣΕΑ δεν είμαι (πιά…).  Έμαθα όμως πως γίνονται εκλογές  και είπα να βοηθήσω στην ευρύτερη δημοσίευση απόψεων και γνωμών για το μέλλον του Συλλόγου. Η δημοσίευση δεν σημαίνει βέβαια ότι αποδέχομαι όλες τις θέσεις και τα πρόσωπα, αλλά η ανακοίνωση ας είναι αρχή για (προεκλογική) συζήτηση. Όποιος άλλος θέλει το μπλόγκ είναι στην διάθεσή του…

 

Π Ρ Ω Τ Ο Β Ο Υ Λ Ι Α     Α Ρ Χ Α Ι Ο Λ Ο Γ Ω Ν

 

Συνάδελφοι,

Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ συμμετείχε στο απερχόμενο ΔΣ του ΣΕΑ με δύο μέλη. Παρά το γεγονός ότι με ευθύνη της πλειοψηφούσας παράταξης του ΔΣ αποκλείστηκε από το Προεδρείο του ΣΕΑ, στάθηκε στο πλευρό όλων των παρατάξεων σε θέματα που αφορούσαν στη διασφάλιση των δικαιωμάτων και του επιστημονικού έργου των μελών μας, στην προστασία των μνημείων και στη διαφύλαξη και αναβάθμιση του κύρους της Α.Υ., ενώ συμμετείχε ενεργά σε όλες τις κινητοποιήσεις  για αιτήματα του κλάδου.

Δεδομένων των αλλαγών με την εφαρμογή του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» και καθώς το πλαίσιο του νέου Οργανισμού είναι ακόμα ασαφές, ως ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ δηλώνουμε, ότι θα υπερασπίσουμε τις δομές εκείνες, που διασφαλίζουν την πολιτιστική κληρονομιά και προασπίζουν την οντότητα του κλάδου:

► Η Αρχαιολογική Υπηρεσία να παραμείνει Κρατική Υπηρεσία σύμφωνα με το Σύνταγμα.

► Η προστασία των αρχαιοτήτων να παραμείνει σε αυτοτελείς Εφορείες Αρχαιοτήτων σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα (πρώην Νομός).

► Οι Υπηρεσίες Νεωτέρων Μνημείων & Τεχνικών Έργων να διατηρηθούν αυτοτελείς και να στελεχωθούν, ώστε να ανταποκρίνονται στα έργα αρμοδιότητάς τους.

Συνάδελφοι,  ως ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ διεκδικούμε επίσης:

●Την επαγγελματική και επιστημονική διασφάλιση των αρχαιολόγων της A.Y. …

●Την ομαλή ένταξη των αρχαιολόγων αορίστου χρόνου στην ιεραρχία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας μέσα από αξιοκρατικές διαδικασίες

●Τη μισθολογική εξύψωση του κλάδου μας

●Tουλάχιστον 120 ημέρες εκτός έδρας, την προκαταβολή της αποζημίωσης  και την εξομοίωσή της με αυτήν των συναδέλφων μηχανικών του Υπουργείου μας

●Τη χορήγηση του επιδόματος αρχ/κών ερευνών & στους Αρχαιολόγους-Μουσειολόγους.

●Την τακτή πρόσληψη νέων αρχαιολόγων με τη θεσμοθετημένη διαδικασία του διαγωνισμού και την προκήρυξη θέσεων εξειδικευμένων επιστημόνων.

●Την κατάργηση του «24μηνου» για τους επί συμβάσει αρχαιολόγους.

●Την ορθολογική κατανομή των χρηματοδοτήσεων στις Εφορείες Αρχαιοτήτων, την επαρκή στελέχωσή τους σε όλους τους κλάδους και την εξασφάλιση της αναγκαίας υποδομής

●Τη θεσμοθέτηση της απευθείας ανάθεσης μελετών (έως 15000 €) από τις ΕΠΚΑ & ΕΒΑ.

●Την κατάργηση του άρθρου 75 του Κώδικα Δήμων & Κοινοτήτων.

●Την αναδιοργάνωση του ΤΑΠΑ, ώστε να εκπληρώνει τους καταστατικούς σκοπούς του.  ●Τη διοργάνωση ετήσιων συναντήσεων για προβολή του έργου της Α.Υ.

●Τη δημιουργία -μέσω της ηλεκτρονικής σελίδας του Υπουργείου- ενός forum για την ανταλλαγή γόνιμων απόψεων μεταξύ των συναδέλφων.

 

Συνάδελφοι, σας καλούμε στις αρχαιρεσίες του ΣΕΑ στις 18-3-2011

να στηρίξετε μαζικά την

Π Ρ Ω Τ Ο Β Ο Υ Λ Ι Α    Α Ρ Χ Α Ι Ο Λ Ο Γ Ω Ν

 

Η κουβέντα που άναψε για την απουσία της ταπεινότητός μου και έφτασε μέχρι το ΔΝΤ και το Μνημόνιο με αναγκάζει να βγώ από τη φωλιά μου που κρύβομαι να να πάρω θέση….
Λείπω καιρό από την ανάρτηση σχολίων γιατί δεν νοιώθω ότι υπάρχει κάτι που να χρειάζεται να σχολιάσω για τα συμβαίνοντα εντός της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, άλλωστε δεν συμβαίνουν πολλά νεωτερικά. Δεν σχολίασα ούτε καν τις κρίσεις των υπηρεσιακών συμβουλίων, αφού τα πρόσωπα λίγο ελεύθερο πεδίο δράσης έχουν, ειδικά τώρα στην εποχή του ΔΝΤ.
Το σημερινό σχόλιο σχετίζεται με τον νέο εθνικό δαίμονά μας την Τρόικα, το ΔΝΤ, το Μνημόνιο, κλπ…..
Παρατηρώ ότι πολλοί αναγνωρίζουν στον τρικέφαλο δαίμονα την αιτία των δεινών που υφίσταται η Ελλάδα σήμερα. Είναι όμως έτσι;
Θα αναφερθώ βέβαια στα περί τα του ΥΠΠΟΤ και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας δεινά. Ρωτώ λοιπόν!
Το Μνημόνιο έχτισε τόσα χρόνια σε αρχαιολογικούς χώρους; Η τρόικα καίει τα δάση κάθε χρόνο; Το ΔΝΤ άφηνε τα Μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους ξέφραγα αμπέλια; Ποιοί κατοικούσαν στην Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια; Μήπως ο Στρώς-Κάν ίδρυσε τον Σύλλογο Αρχαιοπλήκτων στην Βέροια ή μήπως η Μέρκελ έχτισε αυθαίρετα στον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσσού; Γιατί πάντα πρέπει να εφευρίσκουμε έναν εξωτερικό εχθρό όταν ο εχθρός είναι εσωτερικός; Η Ελλάδα δεν υφίσταται επίθεση από εξωτερικό εχθρό. Εδώ και δεκαετίες πολλές υφίσταται συστηματική ληστρική επιδρομή από τους κατοίκους της. Αυτοί που εξέλεξαν τους αντιπροσώπους, βουλευτές και δημάρχους που τους αξίζουν. Μήπως ο Όλι Ρέν διόριζε αφειδώς τόσα χρόνια; Όλοι αυτοί ούτε μας μισούν ούτε μας αγαπούν. Την δουλειά τους κάνουνε. Εμείς δεν κάναμε την δική μας. Πρώτα πρέπει να αλλάξουμε εμείς και να παραδεχτούμε θαρραλέα τα λάθη μας και μετά να ψέξουμε τους “κακούς” άλλους.
Την τελευταία τριακονταετία το ΥΠΠΟ με τις διάφορες μορφές που έλαβε γιγαντώθηκε, τόσο που καταρρέει υπό το βάρος του. Έγινε αναμφίβολα έργο, πολλές φορές δυστυχώς, συσανάλογο των χρημάτων που δαπανήθηκαν. Αυτό είμαι σε θέση να το γνωρίζω καλά. Αλλά τα τρία τέταρτα των χρημάτων του ΥΠΠΟ προέρχονταν κατά κανόνα από κοινοτικά κονδύλια. Να θυμίσω τούτο. Αμοιβόμενοι με κοινοτικά χρήματα πολλοί από όσους σήμερα καταγγέλουν την Ευρωπαική Ένωση θεμελίωσαν το δικαίωμα της “μονιμοποίησης”, έχοντας προσληφθεί πολλές φορές χωρίς κανένα αξιοκρατικό κριτήριο. Και τώρα αυτοί ανακάλυψαν την Αμερική. Μέμφονται το σύστημα χάρις στο οποίο υπάρχουν. Αλλά ουδείς αχαριστότερος εχθρός του ευεργετηθέντος (εννοείται πελάτη-ψηφοφόρου).
Για να λάβουν τέλος διάφορες εικασίές περί του προσώπου μου και τις πρόσφατης σιωπής μου, δηλώνω τα εξής:
Είμαι μόνιμος αρχαιολόγος, εδώ και 17 χρόνια και διορίστηκα με τον αξιοκρατικό διαγωνισμό του 1993 (ναι, εκείνη την εποχή έγιναν δυό-τρείς..). Δεν πέρασα την θύρα κανενός πολιτικού γραφείου, από κανένα παραπόρτι οποιουδήποτε προισταμένου Εφορείας ή διευθυντή του ΥΠΠΟ. ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ! Και προφανώς δεν φτύνω εκεί που έγλειφα. Ο “αριστερίστικος” τάχα μου “ακτιβισμός” είναι πανεύκολος, όταν φίλε μου έχει δέσεις τον γάιδαρό σου (βλ. μονιμοποίηση-αορίστου χρόνου, κλπ).
Και γιά όσους φαντάστηκαν σχέση με Γερουλάνο, κλπ, διευκρινίζω το εξής (κεφαλλονιστί…):
Ο μινίστρος τση κουλτούρας είναι “Καταχθόνιος”. Η αφεντιά μου κρατεί από τσου ποπολάρους. Άρα…καμμία σχέση, τον Γερουλάνο τόν ξέρω όσο και τις τσιπούρες που πουλούσε η εταιρεία του.

Μετά από όλα αυτά, αισθάνομαι ότι όσο περνά ο καιρός τόσο πιό πολύ εμπιστεύομαι ότι με το Μνημόνιο κάτι θα αλλάξει στην Ελλάδα, γιατί από τους Έλληνες δεν έχω ελπίδες…..

Ο Νικολιτσόπουλος είναι εδώ!!!! Μετά τον ψευδο-αυτοκτονικό ιδεασμό του πρωταγωνιστή της υπόθεσης Ζαχόπουλου-Τσέκου, αυτός ο εργολάβος ελπίδων απελπισμένων συμπολιτών μας, επιστρέφει δριμύτερος και παραληρηματικός ως νέος  Μαυρογιαλούρος, με τον πρώην υπουργό της ΝΔ Απ. Ανδρεουλάκο στο πλευρό του, βλ.  http://www.youtube.com/watch?v=5XyrBxFM8Ek&feature=player_embedded#! Βρέ ούστ!!!!

Επιστροφή από τα πάτρια εδάφη και τα γενέθλια ύδατα της Κεφαλλονιάς. Δεν θα σας κουρλάνω με μαγευτικές παραλίες, σμαραγδένια νερά, κλπ, κλπ. Σας φέρνω  μόνο ρεγάλο την μπουκαμβίλια που φύτεψε ο πατέρας μου και μεγάλωσε η μάνα μου. Ίσως είναι η μόνη μπουκαμβίλια που φαίνεται από το διάστημα (ναι.. ναι, την εντoπισα στο Google Earth)!!!

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε! Διαβάζω στην πρόσφατη ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων του ΥΠΠΟ (ΠΟΕ-ΥΠΠΟ, η γνωστή μας ΠΟΣΥΠΠΟ) ότι από το 2008 είναι γνωστή η αμαρτωλή ιστορία του πολιτιστικού Συλλόγου Γλαυκώπις και του ανθρώπου των 9.000.000 ευρώ, του αρχισυνδικαλιστή Κανελλόπουλου, και ότι αυτοί πρώτοι είχαν ζητήσει διαχειριστικό έλεγχο σε όλους του φορείς του ΥΠΠΟ.
Ρωτώ και πάλι. Η ΠΟΣΥΠΠΟ υπό το βάρος των δικών της ανακοινώσεων δημοσίευσε ποτέ τα οικονομικά στοιχεία του δικού της περιοδικού, του ΠΕΡΙΣΤΥΛΟΝ δηλαδή; Αν και πόσο επιχορηγήθηκε και από ποιόν, πόσοι, ποιοί και πότε μισθοδοτήθηκαν από το περιοδικό; Δημοσίευσαν ποτέ απολογισμό εσόδων εξόδων του περιοδικού;
Η ανακοίνωση της ΠΟΣΥΠΠΟ χαρακτηρίζει την περίπτωση Κανελλόπουλου “σκόπιμη διόγκωση επιλήψημης διαχειριστικής λειτουργίας“. Σωπάτε ρε!!! Τα 9.000.000 είναι απλώς διογκωμένη επιλήψημη διαχειριστική λειτουργία; Κλοπή και υπαιξαίρεση δεν είναι; Όλοι στο υπουργείο γνώριζαν ότι ο Κανελλόπουλος και οι κομματικοί και συνδικαλιστικοί του φίλοι έκαναν ό,τι γούσταραν στο ΥΠΠΟ. Τώρα οι άλλοι συνδικαλισταράδες κάνουν την πάπια. Κάνουν ότι δεν ξέρουν, ότι πέφτουν από τα σύννεφα!
Εσείς που οδηγήσατε το συνδικαλιστικό κίνημα στην ανυποληψία, που το παραδώσατε στην κομματική φεουδαρχία, εσείς που ποτέ δεν ανακοινώνετε ποσοστα συμμετοχής στις απεργίες, σεις που βολέψατε φαμίλιες ολόκλήρες, σεις, βρε, μιλάτε για αγωνιστικές κινητοποιήσεις;
Μακάρι η απεργία να γινόταν για τα χαμένα χρόνια της σύνταξης, γιά τους κουτσουρεμένους μισθούς. Στην πραγματικότητα γίνεται για την επιβίωση της κομματικής και συνδικαλιστικής αριστοκρατίας, που τάχα δεν ήξερε τι συνέβαινε στην Γλαυκώπι. Μην προσποιούνται τις παρθένες.
Ο Κανελλόπουλος είναι μία από τις πολλές κορυφές του παγόβουνου, είναι πιθανόν η μεγαλύτερη αλλά δεν είναι η μόνη. Εάν δεν ήξεραν τι συνέβαινε με τις αμαρτωλές επιχορηγήσεις είναι αφελείς, εάν ήξεραν είναι συνένοχοι.

Χτές, ο κ. Λέανδρος Ρακιντζής, Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, επιβεβαίωσε αυτό πού πάρα πολλοί γνώριζαν στο ΥΠΠΟΤ, ότι πρώην, συνταξιούχος σήμερα, αρχισυνδικαλιστής είχε 9.000.000 ευρώ καταθέσεις που δεν μπορούσε να τις δικαιολογήσει. Το όνομα του συνταξιούχου είναι γνωστό, είναι ο πρώην πανίσχυρος αστήρ του Κρατικού Συνδικαλισμού κ. Κανελλόπουλος. Γιά τον κ. Κανελλόπουλο υπάρχουν δημοσιεύματα  στον τύπο και παλαιότερα (βλ. http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=178918) και http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=341311&dt=04/07/2010.

Ρωτώ. Πως τα βρήκες ρε φίλε τα 9.000.000, τι απέκτησες με αυτά; Ποιός σε τάιζε τόσα χρόνια και για ποιό σκοπό; Επειδή ένα ψάρι δεν βρωμάει από το κεφάλι μόνο, ας ψάξουν και στο υπόλοιπο σώμα του ιχθύος. Όλος αυτός ο εσμός των, στην κυριολεξία, κρατικοδίαιτων αρχισυνδικαλιστών πως πλούτισε? Πως έλυνε και έδενε στο ΥΠΠΟ με προκλητικούς διορισμούς φίλων, συγγενών και ολόκληρων φαμελιών?

Τώρα που έγινε η αρχή, θα ελέγξει κανείς το ΠΕΡΙΣΤΥΛΟΝ? Ποιά είναι η πηγή χρηματοδότησης του πολυτελούς περιοδικού; Πότε έχουν δώσει στην δημοσιότητα τα οικονομικά στοιχεία αυτής της “Εταιρείας” οι αρμόδιοι; Ποιά είναι η σχέση της με επίλεκτα μέλη του ΣΕΑ?

Είμαι, αρχαιολόγος, υπάλληλος του ΥΠΠΟ εδώ και 16 χρόνια. Οι καθαρές ετήσιες αποδοχές μου δεν ξεπερνούν τα 20.000 ευρώ, μετά τα μέτρα περικοπής των μισθών στον Δημόσιο Τομέα.

Θα πρέπει δηλαδή να εργάζομαι 450 χρόνια (χωρίς να ξοδεύω ούτε λεπτό του ευρώ…) γιά να αποταμιεύσω τα 9.000.000 ευρώ που είχε στον λογαριασμό του ο τύπος αυτός;

Είναι σχεδόν σίγουρο ότι οι Κλασσικές Σπουδές θα πληγούν από την οικονομική κρίση. Η απόφαση της Ιταλικής κυβέρνησης να περικόψει δραστικά τις δαπάνες πλήττει ευθέως την υπόσταση της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών, ενός επιστημονικού οργανισμού με τεράστια προσφορά, στην επέτειο μάλιστα το 100 χρόνων της. Συλλέγονται υπογραφές διαμαρτυρίας στην διεύθυνση: http://www.petizionionline.it/petizione/cessazione-dei-finanziamenti-alla-saia-cronaca-di-una-morte-annunciata/1363