Αναρτήθηκε από: gkav | 11/05/2009

Στη χώρα των Λωτοφάγων

Βρέθηκα την περασμένη εβδομάδα στα Γιάννενα γιά την 8η Συνάντηση της Ελληνιστικής Κεραμικής. Θέλησα λοιπόν, σε ένα διάλειμμα να επισκεφτώ το Παλιό (έτσι το λένε πιά στα Γιάννενα…) πανεπιστήμιο, στο κτήριο της οδού Δόμπολη, εκεί που φοίτησα στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ΄80.

Δεν είχα το κουράγιο να σηκώσω την φωτογραφική μηχανη γιά να κρατήσω μία, έστω μία, εικόνα της σημερινής κατάστασης της  ιστορικής έδρας του πρώτου επαρχιακού πανεπιστημίου. Δεν ξέρω αν υπάρχουν μελλοντικά σχέδια σχετικά με την τύχη του, αλλά η σημερινή κατάσταση ξεπερνάει τα όρια του άθλιου. Απομένει μόνο η επιγραφή ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ. Τουλάχιστον ας την κατεβάσουν και αυτή. Μεγαλύτερη ζημιά κάνει με το να υπενθυμίζει ακαδημαϊκό παρελθόν του κτηρίου.

Παντού σπασμένα τζάμια, σκουπίδια, παραβιασμένες πόρτες, ανοιχτές πληγές, σαν να βρισκόμουνα σε διαλυμένο εργοστάσιο σοβιετικού τύπου. Ποιοί είναι υπεύθυνοι γιά αυτό το έγκλημα, δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι η σημερινή κατάσταση. Μου είπαν πώς εδώ στεγάζονται και πρόκειται να στεγαστούν και άλλες δημόσιες υπηρεσίας (ΔΟΥ, κλπ). Μα είναι δυνατόν; Ποιοί αποφάσισαν να παραδόσουν ένα, πραγματικά ιστορικό κτήριο, βλ. την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973, στην εγκατάλειψη; Πως είναι δυνατόν το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων να εγκαταλείπει την ιστορική του έδρα και την μνήμη του μαζί; Μπορεί κανείς να σκεφτεί το Μετσόβειο Πολυτεχνείο χωρίς το κτήριο της οδού Πατησίων, ή το «Αθήνησι» χωρίς την ιστορική έδρα της οδού Πανεπιστημίου; Ασφαλώς όχι.

Αλλά στα Γιάννενα κάποιοι ασελγούν στην μνήμη της πόλης που κάποτε ήταν πρώτη και στα γράμματα. Ξεριζώνουν αυτό που σε κακά ελληνικά λέμε συλλογική μνήμη. Χτίζουν συνεχώς, συνεχώς, συνεχώς, συνεχώς, ντουβάρια νεο-ηπειρώτικης αρχιτεκτονικής, με τσιμέντο χαρμάνι με την λήθη (δείτε και την περίπτωση του Ξενία Ιωαννίνων), αλλά γιά το κτήριο, οπου χιλιάδες έλληνες επιστήμονες έμαθαν γράμματα, δεν υπάρχει οίκτος. Μπορεί να το ξαναφτιάξουν, να το ξαναβάψουν, να το μακιγιάρουν, αλλά πνευματικός λόγος στις αίθουσες του μάλλον δεν πρόκειται να ακουστεί. Και αυτό είναι ντροπή. Γιά όλους μας!!!!

Advertisements

Responses

  1. επειδή βλέπω ότι το λινκ του ιστολογίου δεν πέρασε:

    chairephanes.wordpress.com.

    Ζητώ συγγνώμη για την κατάχρηση του χώρου.

  2. Απαράδεκτα αυτά, αλλά για να μην πάμε μακριά από την Αθήνα, εδώ βεβηλώθηκε και η Νομική με την πρόσφατη ανακαίνιση του κτηρίου, στην πλευρά προς την Ακαδημίας.

    Πέραν τούτου, αναφορικά με το τσιμέντο, αυτό κυριαρχεί σε όλα σχεδόν τα πανεπιστήμια της Ελλάδας. Χαρακτηριστικότερο το «μέγαρο» της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στου Ζωγράφου, και φυσικά η νέα βιβλιοθήκη, η οποία εκτός του ότι είναι αναλόγου αισθητικής, φέρει μια μικρή ατέλεια: ΔΕΝ ΘΑ ΧΩΡΑΝΕ ΣΤΟ ΚΤΗΡΙΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΟΥΝ ΕΚΕΙ.

    Κλείνοντας, αναφέρω ότι άνοιξα κ εγώ ένα ιστολόγιο και προσκαλώ άπαντες να συζητήσουμε και εκεί για τα της ελληνικής αρχαιολογίας.

  3. Ως απόφοιτος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων αντιλαμβάνομαι την οργή σου, αν και εμείς είμασταν και στα δύο κτήρια, παλαιό και νέο.

    ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
    Αγαπητέ G.Kav
    Τα σκίτσα μου κι εγώ σας προσκαλούμε με χαρά στα εγκαίνια της έκθεσης που θα πραγματοποιηθεί στο Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων το Σάββατο 23/5/2009 και θα διαρκέσει έως τις 4 Ιουνίου. Προσκεκλημένοι όλοι οι αναγνώστες της ιστοσελίδας σου.
    απόστολος

  4. Ναι είναι αλήθεια, είχε πολλές συμμετοχές αλλά και πολλές ακυρώσεις. Ήταν όμως ένα πλούσιο συνέδριο-πανόραμα της ελληνιστικής κεραμικής, από την Μάλτα και την Ιταλία μέχρι την Μ. Ασία και τη Ρουμανία. Έφυγα από αυτό έχοντας μάθει πολλά. Και κυρίως από την νεώτερη γενιά. Ας είναι καλά οι συνάδελφοι της Οργανωτικής Επιτροπής και της Εφορείας Αρχαιοτήτων στα Γιάννενα που πραγματικά μόχθησαν για να επιτύχουν οι εργασίες. Αλλά, δυστυχώς, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ήταν απόν….
    Τους λόγους δεν χρειάζεται να τους αναφέρω εδώ. Είναι κρίμα όμως για την ηπειρωτική αρχαιολογία….

  5. Όλα αυτά τα κτήρια ανά την επικράτεια που είναι μέρος της «συλλογικής μας μνήμης» και που ρημάζουν εγκαταλελειμμένα, είναι μάρτυρες της διαχρονικής μας συμπεριφοράς ως πολίτες και ως κράτος. Και αυτό που την χαρακτηρίζει εδώ και πολύ καιρό είναι η μιζέρια.

    Υ.Γ.: Θα ήταν πολύ χρήσιμο, για όσους δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν τις εργασίες του συνεδρίου, να μας γράφατε τις εντυπώσεις σας από αυτό. Αν κρίνω από το πρόγραμμα, σημειώθηκε ρεκόρ συμμετοχών.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: