Αναρτήθηκε από: gkav | 01/06/2011

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και η «Καθημερινή»

Πιστεύω, ότι πολλοί από εμάς διαβάσαμε σήμερα το εκτεταμένο αφιέρωμα της εφημερίδας «Καθημερινή» (1 Ιουνίου 2011) σχετικά με την οικτρή κατάσταση στην οποία έχει περιπέσει το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και η γύρω περιοχή, ειδικά ο πεζόδρομος της οδού Τοσίτσα. Τα περιγραφόμενα στην «Καθημερινή» είναι, δυστυχώς, αλήθεια. Έτσι έχουν τα πράγματα, είναι μάλιστα χειρότερα. Για παράδειγμα, οι συντάκτες του αφιερώματος λησμόνησαν την αδικοχαμένη Ηώ Ζερβουδάκη, την διευθύντρια του Μουσείου που δολοφονήθηκε πριν τρία χρόνια, την Μεγάλη Πέμπτη του 2008, στην οδό Τοσίτσα μέρα μεσημέρι, ακριβώς εμπρός από την είσοδο του Μουσείου. Ποτέ δεν μάθαμε τι έγινε με τον δολοφόνο της. Την ίδια τύχη θα μπορούσε να έχει οποιοσδήποτε εργαζόμενος ή επισκέπτης του Μουσείου. Η αστυνομία που φυλάει το Υπουργείο Πολιτισμού, σε απόσταση μόλις λίγων μέτρων, άπραγη παρακολουθεί χειμώνα-καλοκαίρι, κάθε ώρα της ημέρας, περιφερόμενα ανθρώπινα ράκη να ψάχνουν τον έμπορο για την δόση τους. Ο πεζόδρομος εμπρός από δύο σημαντικότατα Μουσεία (το Εθνικό και το Επιγραφικό) και ένα Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΕΜΠ) έχει μετατραπεί σε υπαίθριο αφοδευτήριο και αποθέτη μελλοθάνατων ψυχών. Ουδείς (βλ. Υπουργείο Πολιτισμού και Δήμος Αθηναίων) πράττει ό,τιδήποτε, έστω και συμβολικά, ώστε να αλλάξει χαρακτήρα η περιοχή. Αλλά στους λόγους της απραξίας θα αναφερθώ παρακάτω.
Τ αναφερόμενα στο ρεπορτάζ της Καθημερινής για τα συμβαίνοντα εντός του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου είναι σε μεγάλο βαθμό αληθή. Ειδικά, τους τελευταίους μήνες το Μουσείο δεν διαφέρει από τα εμπορικά της γύρω περιοχής. Λουκέτο και κλειστές σκοτεινές αίθουσες. Δίκιο έχουν οι επισκέπτες που διαμαρτύρονται, που βλέπουν ένα μικρό τμήμα του Μουσείου. Λυπούμαστε και εμείς, όσοι απομείναμε πιά στο Εθνικό Μουσείο, που οι επισκέπτες δεν μπορούν να περιηγηθούν όλες τις εκθέσεις για τις οποίες τόσος μόχθος καταβλήθηκε και πολύ χρήμα δαπανήθηκε.

Η ομοβροντία των άρθρων της Καθημερινής σχετικά με την, από πολύ καιρό γνωστή, κατάσταση του Μουσείου θα μπορούσε να αποτελέσει μία άριστη ευκαιρία για βρεθούν τρόποι να θεραπευτούν τα σοβαρά προβλήματα τόσο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου όσο και της γύρω περιοχής. Θα συμμεριζόμουν την ειλικρινή αγωνία των συντακτών για το μέλλον του Μουσείου, ωστόσο….παραθέτω το εξής απόσπασμα από το άρθρο του Ν. Βατόπουλου «Ανεξάρτητο αύριο, με εθελοντές τώρα»-η έμφαση είναι δική μου:
«Το μουσείο, στο έσχατο αυτό σκαλοπάτι της κατάντιας που γεμίζει άδικη ντροπή τους Έλληνες, οφείλει να απεμπλακεί από τον ασφυκτικό κλοιό μιας ανίκανης Πολιτείας και να γίνει ανεξάρτητο νομικό πρόσωπο με υποχρέωση και δυνατότητα εξεύρεσης ιδίων πόρων».

Στο απόσπασμα αυτό κείτεται το βαθύτερο κίνητρο του, έτσι και αλλιώς, εμπεριστατωμένου αφιερώματος της Καθημερινής. Περιγράφουμε την κατάσταση με τα μελανότερα χρώματα (είναι αληθές), καταγγέλλουμε ορθώς την αβελτηρία του ελληνικού δημοσίου (ισχύει) και τι προτείνουμε; Να μετατραπεί το Εθνικό Μουσείο σε Νομικό Πρόσωπο, αλήθεια ποίου δικαίου (Δημοσίου ή Ιδιωτικού άραγε?) Λες και ως δια μαγείας κάποιοι σύμβουλοι (ποιοι άραγε;) ενός διορισμένου (από ποιόν;) Συμβουλίου θα λύσουν το γιγάντιο πρόβλημα της ανεπαρκούς κτηριακής υποδομής, της ανάδειξης του περιβάλλοντος χώρου, της αναβάθμισης της περιοχής Μουσείου-Πολυτεχνείου-Εξαρχείων.
Τα κίνητρα του αφιερώματος θα μπορούσαν να είναι ειλικρινά και ευγενή, ωστόσο πιστεύω ότι, κατά βάθος, δεν είναι. Και αλήθεια που λέγεται μισή ισοδυναμεί με πολλά ψέματα. Και εξηγούμαι: δεν συνομωσιολογώ.
Αφού λοιπόν αφεθεί στην συστηματική απαξίωση όλη η περιοχή μαζί και το Μουσείο και το ίδιο το ίδιο Υπουργείο Πολιτισμού, αφού υποβαθμισθεί πλήρως το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ως πολιτιστικό και επιστημονικό ίδρυμα, αφού εξαχρειωθούν οι κάτοικοι και εξανδραποδισθούν (όσοι τουλάχιστον έχουν την δυνατότητα να φύγουν), τότε θα ακολουθήσει η επέλαση όσων θέλουν να ψωνίσουν φθηνά (δείτε τι έγινε στου Ψυρρή) γή και ακίνητα γύρω από το Μουσείο αλλά, το κυριώτερο, να εξαγοράσουν το γκλαμουράτο κύρος που τάχα θα τους προσδώσει η ποθούμενη συμμετοχή στο Συμβούλιο του δήθεν «ανεξάρτητου Μουσείου». Αυτήν την εξέλιξη φοβούμαι ότι ορέγεται η προσχηματική «ανεξαρτητοποίηση» του Μουσείου.
Αν μου επιτρέπεται η σύγκριση θα έλεγα ότι συμβαίνει το εξής: Ακρωτηριάζουμε κάποιον που θα μπορούσε να είναι πρωταθλητής δρόμου ταχύτητας και αργότερα, αφού δεν μπορεί πιά να περπατήσει του κάνουμε δώρο αμαξίδιο αναπηρικό, λέγοντας του ότι δεν πειράζει που δεν μπορείς να περπατήσεις εμείς θα σε βοηθήσουμε να σταθείς στα πόδια σου, αυτά που πλέον δεν έχεις…..
Υ.Γ. Δυστυχώς στην ιστοσελίδα του δημοσιεύματος της «Καθημερινής» (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_100005_01/06/2011_444170 ) δεν βρήκα τρόπο σχολιασμού των γραφομένων.

Advertisements

Responses

  1. @ in antis.
    Συμφωνώ στην διαπίστωση, ότιτο πλαίσιο δεν υπάρχει πλέον, μετά το 2003 έχει διαλυθεί, χωρίς να υπάρξει αντίσταση από τον ΣΕΑ, αλλά υπήρξε πλήρης συνέργεια.
    Οι στόχοι χάθηκαν κάπου στην διαδρομή ανθρώπων που δεν γνώριζαν ( αλλά το μόνο που επεδίωκαν ήταν να «βολευτούν» στην Α.Υ.,όπως έχεις ειπεί και συ), και υπουργών και ΑΣΕΠ που με «διαγωνισμούς» τοποθέτησαν κλασικούς αρχαιολόγους να υπηρετήσουν τα βυζαντινά μνημεία!!! και το αντίστροφο, αλλά και έμπειρων και ικανών παλαιών, αλλά επιτήδειων μόνο στο να προωθούν τα συμφέροντά τους με οποιαδήποτε πολιτική κατάσταση.
    Αλλά τους στόχους μπορούν να τους ξαναθέσουν ΟΣΟΙ ΑΚΟΜΗ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥΣ. Και πιστεύω ότι υπάρχουν σε ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ, αρκεί να αφήσουν τις ιδεοληψίες ( αντιδραστικοί /προοδευτικοί, μασώνοι!!/δημοκράτες, κλπ) και να καθησουν να βρούν από κοινού προτάσεις και λύσεις και να τις διεκδικήσουν.
    ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ να ξεκινήσει μια προσπάθεια αναβάθμισης, Ξέρω ότι η πρώτη αντίδραση θα είναι εκ των έσω, και είναι δεδομένη η άγνοια και η αδιαφορία ( στην καλύτερη περίπτωση) των πολιτικών αρμοδίων. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ ΑΛΛΗ ΟΔΟΣ.
    Αλλοιώς θα επέλθει η πλήρης διάλυση της Α.Υ., η ουσιαστική «κατάργηση» των αρχαιολόγων και η θυσία των αρχαίων στους εργολάβους και τους εμπόρους.
    ΕΛΠΙΖΩ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ.

  2. @ALEXIS AIGAIOU

    Σε ποια συμπεράσματά μου διαφωνείτε; Παρακαλώ εξηγήστε μου πάλι, μάλλον δεν αντιλήφθηκα κάτι σωστά.
    Κοιτάξτε, δεν ήθελα να είμαι ισοπεδωτικός και πάντα προσπαθώ να είμαι αισιόδοξος, ίσως και λόγω του ρομαντισμού της επιστήμης μας. 🙂
    Όταν αναφέρομαι στην πολιτική ηγεσία και το κράτος, αναφέρομαι στη γραφειοκρατία που υπάρχει στην Υπηρεσία που ουσιαστικά αναγκάζει τον αρχαιολόγο να ασχολείται περισσότερο με τα διοικητικά παρά επιστημονικά. Αυτό έχει να κάνει τόσο με την άναρχη οργάνωση από πλευράς Κράτους, όσο και με τη μη στελέχωση της υπηρεσίας με άτομα για αυτές τις δουλειές (για να μην μιλάμε μόνο για αρχαιολόγους). Σε όλη αυτή τη διαδικασία οι αρχαιολόγοι ήταν απόντες, ή παρόντες μόνο για να εξυπηρετήσουν αλλότρια με την επιστήμη συμφέροντα.
    Αν προσθέσετε και την κατάπτωση αξιών και αρχών στο κοινωνικό μας περιβάλλον, οδηγούμαστε στα σημερινά αδιέξοδα.
    Πιστεύω πως πρέπει επιτέλους να ανοίξει η συζήτηση για το που είμαστε, που ΠΡΕΠΕΙ να είμαστε και ΠΩΣ θα φτάσουμε εκεί. Ο καθένας ατομικά αλλά και όλοι μαζί ως λειτουργοί της ελληνικής αρχαιολογίας. Είτε στο ΥΠΠΟ, είτε στο ΚΕΡΑ, είτε στο Πανεπιστήμιο.

    ΥΓ. Το παράδειγμα των άδειων βιβλιοθηκών στην Αθήνα είναι ενδεικτικό. Και να σκεφτείτε ότι πολλοί ζηλεύουν όλους όσους εργάζονται στην Αθήνα, γιατί έχουν άμεση πρόσβαση σε αυτές ή στο Εθνικό, στο Επιγραφικό κοκ.

  3. @κυριακή .
    Λέω ότι σε μια (ιστορική) στιγμή, το 1984-5, οι περισσότεροι αρχαιολόγοι, (ΟΧΙ ΟΛΟΙ, και όχι η Ηώς, φίλε Mario), έγιναν αυτό που η μόδα της εποχής επέβαλε. Φάνηκαν ανιστορητοι και δεν αμύνθηκαν στον μεταπολιτευτικό καλπάζοντα λαϊκισμό. Το ότι αυτό συνέβη σε όλη την ελληνική κοινωνία δεν αποτελεί δικαιολογία για τους αρχαιολόγους, όχι γιατί αποτελούν …περιούσιο κλάδο εργαζομένων, αλλά γιατί πρόκειται για τους επιστήμονες που εννοείται μελετούμε την ιστορία του ανθρώπου και έχουμε συναγάγει (τρομάρα μας) τα αυτονόητα ιστορικά συμπεράσματα. Εχετε δίκιο λοιπόν και αναρωτιέμαι και εγώ: που ήσαν λοιπόν οι αρχαιολόγοι;;
    Σήμερα όμως ξανατίθεται επιτακτικά το ερώτημα:ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΙ;;; ( εντός ή εκτός ΣΕΑ, εντός, ή εκτός Πανεπιστημίων και εν τη Αγορα.) Πως ερμηνεύουν την σημερινή ιστορική συγκυρία και πως θα την αντιμετωπίσουν;;;
    ( Ναι η Μελίνα, παρά κάποιες λανθασμένες επιλογές που την εκμεταλλε΄ύθηκαν άγρια, καταλάβαινε με την διαίσθηση, αυτό που πολλοί αρχαιολογοι δεν κατάλαβαν).
    Εχετε λοιπόν δίκιο, Αλλος τρόπος προστασίας των αρχαίων και των μουσείων μας δεν υπάρχει, αν εμείς οι ίδιοι δεν ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΟΥΜΕ τους εαυτούς μας και το έργο μας.,
    @in antis
    ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΛΙ ΜΑΣ. Πιστεύω όμως ότι η ευθύνη είναι ΌΛΗ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ και όχι των εκάστοτε κυβερνώντων.
    Αν οι απλοί πολίτες δεν γνωρίζουν τα διδάγματα της ιστορίας, ( έκπτωση αρχών και αξιών=κατάπτωση και διάλυση των κοινωνιών), οι ανιστόρητοι αρχαιολόγοι είναι απαράδεκτοι και η δημοσιουπαλληλική νοοοτροπία (να βρούμε «μία δουλίτσα να βολευτούμε»-χωρίς να μας απασχολεί το αν είμαστε ικανοί γι’αυτήν-) εξαφάνισσε την υπευθυνότητα του επιστήμονα έναντι της κοινωνίας.
    ΔΙΑΦΩΝΩ ΟΜΩΣ ΜΕ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ. Οι συνθήκες και από την άποψη του πολιτικού μας συστήματος, που μας διοικεί, αλλά και των αρχαιολόγων της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας δεν είναι καλή (ξανααπορώ, πώς, αφού στην Αθήνα υπηρετούν οι μισοί αρχαιολόγοι, οι βιβλιοθήκες παραμένουν άδειες;;;)
    Και όμως δεν υπάρχει άλλη ελπίδα, παρά όσοι αντιλαμβάνονται ότι φθάσαμε ως κοινωνία στον πάτο, να αρχίσουμε την προσπάθεια για ανόρθωση, ΟΠΟΥ κι αν βρίσκεται κανείς ( και στον ΣΕΑ Gkav, σωστά λέει η nansy).

  4. @Κυριακή

    Οι αρχαιολόγοι δεν είναι ξεχωριστό κομμάτι της κοινωνίας μας. Την συνολική κατρακύλα του Δημόσιου τομέα, ακολούθησε το ΥΠΠΟ και η Αρχαιολογική Υπηρεσία. Διαμορφώθηκε και σε εμάς η αντίληψη του Δημοσίου Υπαλλήλου με την αρνητική έννοια. Σε αυτό φταίει τόσο η εκάστοτε πολιτική ηγεσία, η οποία σχεδόν ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να οργανώσει και να προωθήσει τον Πολιτισμό (και όποτε το τόλμησε, σχεδόν πάντα με λάθος νοοτροπία, με προχειρότητα και αναποτελεσματικότητα), όσο και οι ίδιοι οι Αρχαιολόγοι. Μετριότητα, βόλεμα, συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, συμφέροντα. Ξεχάσαμε ή κάναμε πως ξεχάσαμε ποιοι είμαστε, πού είμαστε και για ποιον σκοπό είμαστε. Και για το αν είμαστε μέτριοι ή κακοί επιστήμονες φταίμε κυρίως εμείς, που συμβιβαζόμαστε με την μετριότητα και τον ωχαδερφισμό στα πλαίσια της ατομικής μας ευθύνης.
    Φυσικά και θα ήθελα όλοι εμείς, ως επιστήμονες και άνθρωποι της γνώσης, να είμαστε η εξαίρεση, το παράδειγμα, να μην είμαστε μια ακόμη Υπηρεσία του Δημοσίου. Και όντως, όπως παντού άλλωστε, υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις, που μέσα σε αντίξοες συνθήκες, χωρίς μέσα, στήθηκαν μουσεία, εκθέσεις, συνέδρια, εκδόσεις. Πολλές υπηρεσίες του ΥΠΠΟ, κυρίως στην περιφέρεια, οργανώθηκαν από το μηδέν και λειτουργούν χάρη στο αίσθημα ευθύνης και στο μεράκι κάποιων. Κι επειδή αναφερθήκατε στην απεργία. Δικαίωμα έχουν όλοι στην απεργία. Και ξέρω αρκετούς που δεν συμμετείχαν, μόνο και μόνο για να μείνει το μουσείο ανοιχτό, ή να μπορέσει ένα γκρουπ από τον Καναδά να επισκεφτεί τον αρχαιολογικό χώρο και να γίνει η ξενάγηση από τον αρχαιολόγο της Εφορείας.
    Έχετε δίκιο ότι πολλά δεν είναι θέμα χρημάτων αλλά πλαισίου και στόχων, καθώς και προσώπων που καλούνται να τα εκτελέσουν. Φοβάμαι ότι καμία από τις συνθήκες αυτές δεν υπάρχει. Ή αν υπάρχει είναι σε τόσο μικρό επίπεδο, που καταπλακώνεται από το γενικό χάος.

  5. @ALEXIS AIGAIOU

    Δηλαδή, αυτό που στην ουσία λέτε είναι πως οι αρχαιολόγοι γίνονται ό,τι οι κυβερνώντες και οι κάθε λογής πολιτικάντηδες θέλουν. Κι εγώ ρωτάω: που είναι επομένως οι αρχαιολόγοι; Στην καλύτερη περίπτωση φαίνεται να είναι απόντες και στη χειρότερη άμοιροι ευθυνών. Μετά αναφέρεστε στο παρελθόν και λέτε πως η Μελίνα (δηλ. ένας κυβερνών) έκανε προσπάθεια να αποτρέψει την υποβάθμισή τους. Και ξαναρωτάω; Που είναι πάλι οι αρχαιολόγοι; Φαίνεται να είναι και πάλι απόντες. Και μετά αναρωτιέστε ποιός θα ξαναδιεκδικήσει τον επιστημονικό ρόλο των αρχαιολόγων και κατ’επέκτασιν, αναρωτιέμαι εγώ, ποιός θα προστατεύσει τα μουσεία από την υποβάθμιση.
    Και για να μην παρεξηγηθώ, θαυμάζω την επιστήμη της αρχαιολογίας σέβομαι τους αρχαιολόγους και τη δουλειά τους που τη θεωρώ εξαιρετικά σημαντική, μελετώ τον αρχαίο πολιτισμό και θεωρώ πως το Εθνικό μουσειο είναι και δικό μου. Γι’αυτούς τους λόγους ενδιαφέρομαι να καταλάβω το πρόβλημα όπως και πολλοί άλλοι πολίτες. Δεν αφορά μόνο μια ειδική ομάδα ανθρώπων αυτό το θέμα.

  6. @κυριακή.
    Φυσικά, αυτό σημαίνει, ότι η Αρχαιολογική Υπηρεσία δεν είναι μόνο και σε καμία βαθμίδα της μ.ια απλή διεκπεραιωτική δημόσια Υπηρεσία, αλλά ένας επιστημονικός φορέας που στα πλαίσια του έργου προστασίας, έρευνας και ανάδειξης των αρχαίων ασκεί βοηθητικά και διοικητικό έργο. Γιαυτό το κυριότερο απαιτούμενο είναι οι αρχαιολόγοι να είναι ικανοί επιστήμονες. Αυτό όμως δεν το θέλουν οι εκάστοτε κυβερνώντες, (με ελάχιστεςεξαιρέσεις) οι οποίοι θέλουν απλά υποχείρια(«συνεργάσιμους» ή «πρόθυμους»).
    Είμαστε λοιπόν πρώτα δημόσιοι λειτουργοί, επιστήμονες.
    Ποιός όμως θα το ξαναδιεκδικήσει, όταν 25 χρόνια πριν, πιστοί στα κελεύσματα του Κουτσόγιωργα, λαίκιστές, διδάκτορες!!!! και αριστεριστές ( όχι πραγματικοί αριστεροί), υποβάθμισαν τους αρχαιολόγους, άλλοι, ανίκανοι, για να ανελιχθούν, και άλλοι ανεύθυνοι για να είναι αρεστοί. Κι ας προσπάθησε, όπως διηγούνται οι παλιοί, η Μελίνα Μερκούρη να αποτρέψει αυτήν την υποβάθμιση.

  7. @ ALEXIS AIGAIOU
    @ in antis

    Ευχαριστώ για την απάντηση. Συμφωνώ μαζί σας για τη νοοτροπία δεκαετίας ’80 και είναι ενδεικτική ως προς αυτό η άποψη που αναφέρατε από το συμβούλιο μουσείων. Αυτός ο τρόπος σκέψης και πράξης, όπως σωστά το επισημαίνετε, είναι κοινοί άξονες σε όλα τα υπουργεία και τις δημόσιες υπηρεσίες αυτού του κράτους και οδηγούν στο προβληματικό σύστημα της δημόσιας διοίκησης. Το πρόβλημα του συστήματος της δημόσιας διοίκησης, και η λύση του περιγράφεται μόνο με τεχνικούς όρους (π.χ αλλαγή νομικών καθεστώτων, συγχωνεύσεις, εκσυγχρονισμός κτλ) και εντάσσεται στη γνωστή σε όλους μας θεματική της «επανίδρυσης του κράτους», το οποίο κράτος όμως συνεχώς επανιδρύεται και πάντα το ίδιο μένει διότι δεν λαμβάνει υπόψιν πως οι περισσότεροι άνθρωποι (πολιτική ηγεσία, εργαζόμενοι κλπ) κάθε φορά επιθυμούν και επιδιώκουν τη συντήρηση (και κατ’επέκτασιν την αυτοσυντήρηση τους) ενός συστήματος λειτουργίας ανεξαρτήτως αποτελεσματικότητας και δυνατοτήτων προσαρμογής σε ανάγκες. Με αυτό δεν θέλω να πω ότι η αυτοσυντήρηση είναι κάτι κακό. Στη δική μου αντίληψη τουλάχιστον, η αυτοσυντήρηση είναι μία θετική κατάσταση αρκεί να την σκεφτόμαστε και να την πράττουμε με όρους εξέλιξης και όχι με όρους παγίωσης.
    Σε σχέση λοιπόν με τα παραπάνω η δυσκολία που έχω είναι πως δεν μπορώ να σκεφτώ τα μουσεία ως δημόσιες υπηρεσίες και τους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτά ως δημοσίους υπαλλήλους και ακόμα περισσότερο βέβαια δεν μπορώ να τα δω ως αλυσίδες franchise. Αναγκαστικά όμως π.χ το Εθνικό αντανακλά τα προβλήματα του ΥΠΠΟ με τους όρους που περιέγραψα και αντιστρόφως. Για παράδειγμα είναι αδιανόητο για μένα το Εθνικό Μουσείο να είναι κλειστό την ημέρα της γενικής απεργίας, όχι απλά γιατί είναι κλειστό και οι επισκέπτες ταλαιπωρούνται αλλά γιατί αυτό δηλώνει ότι δεν υπάρχει καμία διάκριση ποιοτήτων και αποστολής.
    Συμφωνώ μαζί σας για την προσωπική ευθύνη και θεωρώ πως οποιαδήποτε αλλαγή διαμορφώνεται από τον κάθε άνθρωπο χωριστά ο οποίος ασκεί κριτική καταρχήν στον εαυτό του, όμως για παράδειγμα με ποιες διαδικασίες επιλέγονται οι άνθρωποι που καλούνται να εργαστούν σε χώρους πολιτισμού; Και δεν αναφέρομαι μόνο στους επιστήμονες αλλά σε όλους όσους εμπλέκονται στη λειτουργία τους. Ενδεικτικά: Υπάρχει εκπαίδευση; Υπάρχει εποπτεία; Υπάρχει όραμα; Υπάρχει αξιοποίηση δυνάμεων/πόρων; Αυτά θεωρώ πως δεν είναι ζήτημα χρημάτων αλλά ζήτημα αποφάσεων, για τις οποίες χρειάζεται αφενός να υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι και αφετέρου διοικητική/οικονομική αυτοτέλεια.

  8. @in antis.
    ΣΥΜΦΩΝΏ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΣΟΥ, εάν εμείς σεβαστούμε τον εαυτό μας και το έργο που έχουμε αναλάβει να πραγματοποιήσουμε, θα μας σεβαστούν και οι άλλοι ( και το κράτος.)
    ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΠΟΛΛΆ ΧΡΗΜΑΤΑ. Χρειάζεται πολλή γνώση , μεγάλη αφοσίωση ( και) στο παιδευτικό έργο του αρχαιολόγου, και πολλή δουλειά.
    Στην περιφέρεια έχουν στηθεί ωραία μουσεία, απόλυτα ορθά επιστημονικά και πλήρως διδακτικά, πριν τις μεγάλες επιχορηγήσεις των ευρωπαϊκών …πακέτων. Αυτές χρύσωσαν τους διάφορους «εργολάβους» ( έτσι βρήκαν ευκαιρία να εισχωρήσουν και στον χώρο του πολιτισμού) και συνέβαλαν στην διαστροφή της έννοιας του ωραίου και του λειτουργικού. Δες το GLAMOROUS ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗς ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ, που κατά;φερε να «διαλύσει» την αίσθηση του μνημείου και μετέτρεψε σε απ΄λά διακοσμητικά, μειώνοντας την καλλιτεχνική αξία τους, τα αρχαία που στεγάζει.
    ( Επ΄ευκαιρία:βρήκα άριστο , και σπαρακτικό θα έλεγα, το άρθρο του Χρ. Ντούμα στην Καθημερινή την ημέρα των εγκαινίων του μουσείου, καθώς και τα πρόσφατα πικρά σχόλια του Colin Renfrew, στην ίδια εφημερίδα).

  9. Φυσικά και τη διάβασα, απλά δεν απάντησα για να προκαλέσω επεξηγηματικό σχόλιο σου :).
    Συμφωνώ απόλυτα σε αυτά που γράφεις.
    Όταν όμως γράφεις «να απαιτήσουμε την αναβάθμιση των αρχαιολόγων», χρειάζεται
    μια εξήγηση. Και θεωρώ ότι αυτήν την «αναβάθμιση» πρέπει να την εφαρμόσουμε πρώτα στους εαυτούς μας. Έτσι θα αρχίσουμε να ανεβάζουμε τον πήχη πρώτα εμείς.
    Όσο για τις χορηγίες, είναι κι αυτό μέσο για να «προσελκύσει την Κοινωνία», όπως γράφεις. Γιατί, εκθέσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, δράσεις και εκδηλώσεις χρειάζονται πολλά χρήματα. Και σε καιρούς δύσκολους, καλό είναι να εξασφαλίζονται χρήματα από όπου είναι εφικτό.

  10. @in antis Διαβασες μόνο την 1η προτασή μου;;
    Στην δεύτερη πρότασή μου περιλαμβάνονται όσα και συ αναφέρεις, αν και με άλλη ιεράρχηση. Και βέβαια θεωρώ ότι κατάλληλος Διευθυντής αρχαιολογικού Μουσείου, είναι μόνο αρχαιολο΄γος, αλλα να επιλέγεται με αυστηρά κριτήρια
    1) το κυριότερο είναι να ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΑΠΟ ΑΠΟΨΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ τι φυλάσσεται στο Μουσείο. Μόνο έτσι θα μπορεί να σχεδιάζει και να προβάλλει σωστά τα αρχαία. Εννοώ βέβαια, το πως θα βοηθεί τον επισκέπτη, (κυρίως τον μη ειδικό και μη πεπαιδευμένο, καθώς και τον πολύ νέο), να αντλήσει από τις αρχαιότητες αισθητική απόλαυση, παιδευτικά μηνύματα και έμπνευση. Αυτή η γνώση θα πρέπει λοιπόν να είναι ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ ΠΡΟΣΟΝ.
    2)Να είναι πλήρως ενήμερος για θέματα ν νέων κατευθύνσεων και υποστηρικτικών νέων τεχνολογιών
    3) να αξιοποιεί ορθά το επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό στην οργάνωση και λειτουργία του Μουσείου, να το ΕΜΠΝΕΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΕΙ.
    4) να προβάλλει τον αρχαιολογικό πλούτο του Μουσείου, να ΕΛΚΥΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, και σε αυτό το πλαίσιο καλοδεχούμενη θα είναι και η προσέλκυση χορηγών, ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΣΚΟΠΟΣ

  11. @ALEXIS AIGAIOU
    Ωραία λοιπόν, θα ζωστούμε τα άρματα, θα κρεμάσουμε τα πανό «ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ» και θα περιμένουμε στην είσοδο τους Τροικανούς (sic), τους Ιδιώτες που πετάνε σαν γύπες πάνω από το Εθνικό και τους Managers-λαμόγια που περιμένουν να μπουκάρουν για να αρμέξουν την κρατική περιουσία.
    Και λύθηκαν αυτομάτως τα προβλήματα του Εθνικού και κάθε Μουσείου.
    Μάλιστα.

    @Kυριακή
    Όπως καταλαβαίνετε δεν πρόκειται να υπάρξει λύση, όσο αντιλαμβανόμαστε τον πολιτιστική μας κληρονομιά με όρους δεκαετίας του 80 (για να μην πάω παλιότερα). Αυτήν την στιγμή δεν είναι πρόβλημα το νομικό καθεστώς, πρόβλημα είναι ότι το ΥΠΠΟ (όπως και όλο το κράτος) λειτουργεί άναρχα, ανεύθυνα, χωρίς στοιχειώδες όραμα, στόχο, γνώση των προβλημάτων και διάθεση λύσεις τους, παγιδευμένο σε περίπλοκους νόμους, διατάγματα και γραφειοκρατία. Και όταν λέω το ΥΠΠΟ, εννοώ και την πολιτική του ηγεσία και τους ανθρώπους που δουλεύουν σε αυτό, Γραμματείς, Διευθυντές, Αρχαιολόγους, Συνδικαλιστές, Συλλόγους. Αποτύχανε. Όλοι τους. Αντί λοιπόν να εστιάζουμε στο πώς θα κάνουμε το ΥΠΠΟ πιο σύγχρονο, με καλύτερη οργάνωση σε όλα τα επίπεδα, καθόμαστε και μαλώνουμε για το νομικό καθεστώς, όπως με το Μουσείο Ακρόπολης. Τα ίδια ειπώθηκαν και τότε.
    Για το Εθνικό. Ναι, δεν χρειαζόμαστε απαραίτητα managers, χρειαζόμαστε όμως και ανθρώπους που να γνωρίζουν από marketing και management μουσείων, που να προσελκύουν χορηγίες, που να γνωρίζουν από μουσειολογία και εφαρμογή νέων τεχνολογιών. Όταν μέσα στο Συμβούλιο Μουσείων ακούγεται η φράση «και τι δουλειά έχουν τα κομπιούτερ (sic) μέσα στο μουσείο;», τι περιμένουμε;

    Κατά τα άλλα: «Ενημερώστε τους πολίτες που ενδιαφέρονται να μάθουν και που θέλουν να συνδράμουν σε κάθε υγιή και συγκροτημένη προσπάθεια. Οι θεωρίες συνομωσίας είναι για εσωτερική κατανάλωση και μόνο και δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε αρκετές. Αυτό που μας λείπει είναι η ατομική ευθύνη, η δράση, το όραμα και τα πρόσωπα. Είτε οι βάρβαροι είναι πραγματικοί είτε όχι.»
    Συμφωνώ απόλυτα.

  12. @Κυριακή.
    2 προτάσεις υπάρχουν:
    1) Οι αρχαιολόγοι, ΟΛΟΙ όμως, εν ενεργεία, «γραφικοί»συνταξιούχοι (!!!!!), αλλά και νέοι (αυτοί για τους οποίους δεν υπάρχει μέλλον) να κρεμάσουμε μπρος στο Εθνικό μια πινακίδα ( όπως αυτοί που ύψωσαν στον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας κάποιοι αγανακτισμένοι, «ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ».
    2) Δεν χρειαζόμαστε managers. OΛOI να ζητήσουμε την αναβάθμιση των αρχαιολόγων :ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΣΤΗΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ, ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΜΕ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΙΚΑΝΟΤΕΡΩΝ ΩΣ ΠΡΟιΣΤΑΜΕΝΩΝ . Αυτό περίμενα να ακούσω από τον κ Ντούμα και τον κ. Θέμελη.

  13. Ποιά είναι η πρότασή των ειδικών για όλα αυτά; Εγώ που δεν είμαι ειδικός συμφωνώ πως η αλλαγή του νομικού καθεστώτος και μόνο δεν είναι πανάκεια από την άλλη μεριά όμως αυτό που καταλαβαίνω είναι πως η υφιστάμενη κατάσταση δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο σε μεγαλύτερη υποβάθμιση. Που βρίσκεται λοιπόν ο πυρήνας του προβλήματος; Ενημερώστε τους πολίτες που ενδιαφέρονται να μάθουν και που θέλουν να συνδράμουν σε κάθε υγιή και συγκροτημένη προσπάθεια. Οι θεωρίες συνομωσίας είναι για εσωτερική κατανάλωση και μόνο και δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε αρκετές. Αυτό που μας λείπει είναι η ατομική ευθύνη, η δράση, το όραμα και τα πρόσωπα. Είτε οι βάρβαροι είναι πραγματικοί είτε όχι.

  14. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ… συνέχεια (19 Ιουνίου 2011)

    Τα Μουσεία στην Ελλάδα σήμερα

    Εις μνήμην Χρήστου και Σέμνης Καρούζου

    Η Εφημερίδα Καθημερινή, πιστή στις ορέξεις της Τρόικας και εν όψει της εφαρμογής του Μνημονίου ΙΙ (βλ. «μεσοπρόθεσμο») συνεχίζει τη διαφήμιση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με ολοσέλιδο αφιέρωμα στην Κυριακάτικη έκδοση της 19ης Ιουνίου 2011, όπου παρουσιάζει την εικόνα της αποτελμάτωσης του μεγαλύτερου Μουσείου της χώρας, ως «μικρή αγγελία πώλησης» σε καλή και συμφέρουσα τιμή, αφού πρώτα περάσει από ένα εικονικό προ-στάδιο μετατροπής του σε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, κατά το πρότυπο του Μουσείου της Ακρόπολης. Η εμβληματική πρόσοψη του Μουσείου απεικονίζεται, χωρίς τα ακρωτήριά του (άραγε και αυτό για λόγους συμβολικούς;), με λιγοστούς επισκέπτες να περιφέρονται περίλυποι στα άλλοτε φιλόξενα σκαλοπάτιά του. Στην ίδια σελίδα φιλοξενεί, προς επίρρωση της νεοφιλελεύθερης τοποθέτησης του συντάκτη του άρθρου, τις απόψεις δύο συνταξιούχων καθηγητών της αρχαιολογίας, οι οποίοι, ωστόσο συνεχίζουν ανεμπόδιστα το αρχαιολογικό τους έργο επί πολλά έτη μετά τη συνταξιοδότησή τους, επιχορηγούμενοι από το κατά τα άλλα αδιάφορο ΥΠΠΟΤ και άλλα ιδρύματα, ενώ γύρω τους αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς οι άνεργοι πρώην φοιτητές τους, έως και τα παιδιά των πρώην φοιτητών τους. Από τα λεγόμενα των διακεκριμένων αυτών αρχαιολόγων, οι οποίοι φαίνεται ότι λησμόνησαν την Αρχαιολογική Υπηρεσία που υπηρέτησαν κάποτε και οι ίδιοι, διαφαίνεται ότι συμπληρώνουν με το δικό τους λόγο και τρόπο τον κατάλογο των 32 «πνευματικών ανθρώπων» του τόπου που πρόσφατα εκφράστηκαν υπέρ του μνημονίου, οι οποίοι μόνον περήφανους δεν μπορούν να μας κάνουν.
    Μαζί τους και ένας πρώην υπουργός Πολιτισμού, ιδρυτής σήμερα του Διαζώματος, μιας πρωτοβουλίας «που φέρνει κοντά κράτος και ιδιωτικό κεφάλαιο προς όφελος της αναστήλωσης και της ανάδειξης αρχαίων θεάτρων». Από το θλιβερό αυτό πάνελ λείπουν και πάλι οι πραγματικά μαχόμενοι αρχαιολόγοι του κλάδου ενώ δεν παρουσιάζονται οι αληθινοί λόγοι της κατάντιας των Μουσείων, όπως, λ.χ. τα λιγοστά κονδύλια, οι απολύσεις του προσωπικού, οι επιχορηγήσεις για την ανάδειξη έργων επωνύμων ή συγγενών και φίλων επωνύμων σε βάρος των μνημείων που κινδυνεύουν πραγματικά και βεβαίως σε βάρος των Μουσείων που παραμένουν κλειστά το χειμώνα ή εν μέρει κλειστά κατά τη θερινή περίοδο.
    Είναι αυτονόητο ότι η βασική προϋπόθεση και μεθόδευση για την υλοποίηση των σχεδίων της παράδοσης του δημόσιου πλούτου της χώρας σε αλλότριους είναι η στοχευμένη εγκατάλειψη και η μη αξιοποίηση της περιουσίας του, με τα Μουσεία και τους Αρχαιολογικούς χώρους να αποτελούν ένα σημαντικό κεφάλαιο κερδοφορίας επιτηδείων. Η παραπάνω μεθόδευση, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, αποτελεί μέρος ενός σχεδίου που ετοιμάζεται εδώ και χρόνια. Η δυσφήμηση των κρατικών Μουσείων, προσφιλές πλέον άθλημα των ΜΜΕ, η δραματική μείωση του προσωπικού, τα περιορισμένα ωράρια επισκέψεων, τα κλειστά κατά τη χειμερινή περίοδο έως το τέλος Μαΐ ου Μουσεία μας, τα εγκαταλελειμμένα πωλητήρια και κυλικεία τουΤ.Α.Π.Α, από τον καιρό του πάλαι ποτέ τέως προέδρου του κ. Ρερέ, έχει σιγά-σιγά και σταθερά επιτύχει την υποτίμηση της αξίας της ανεκτίμητης αυτής περιουσίας και την ευκολότερη και με την συμφερότερη τιμή «πώλησή» της, στο όνομα της λεγόμενης αξιοποίησης και ανάδειξης.
    Το μοντέλο είναι γνωστό από την αρχή της δεκαετίας του 90 και ακούστηκε πρόσφατα δια στόματος του αρχηγού του Eurogroup. Εφαρμόστηκε με πλήρη αποτυχία στην Ανατολική Γερμανία, μετά την πτώση του τείχους, από την εταιρεία Treuhandanstalt (εννοείται ιδιωτική), η κακοδιαχείριση της οποίας, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 έστειλε 2,5 εκ. εργαζόμενους στην ανεργία αφού «αξιοποίησε»» ὑποδειγματικά 8.500 κρατικές επιχειρήσεις με αποτέλεσμα ένα χρέον 270 δισ. μάρκων! (Ελευθεροτυπία29/5/2011, άρθρο Μπάμπη Μιχάλη). Αυτά για να μην τρέφουμε αυταπάτες ότι, εάν η αναξιοποίητη περιουσία του Τ.Α.Π.Α. (επιμένουμε στο τελευταίο Α) δοθεί με οιονδήποτε τρόπο σε ιδιώτες ή άλλου είδους μεσάζοντες, θα είναι καλύτερα από σήμερα.
    Η πικρή αυτή ιστορία ξεκίνησε την κατά τα άλλα χρυσή δεκαετία του 1980. Όταν, με πρόσχημα το δημόσιο λογιστικό, άρχισαν να υπογράφονται οι προγραμματικές συμβάσεις με δήμους, σχήμα που μεταλλάχτηκε στα περίφημα ΤΔΠΕΑ. Από τότε ξεκίνησε και η ουσιαστική διάλυση του Ενιαίου Φορέα Προστασίας των Μνημείων, η υποχρηματοδότηση και υπολειτουργία των αποδυναμωμένων Εφορειών, οι οποίες στη συνέχεια ρίχτηκαν στον αγώνα των μεγάλων έργων του Γ’ ΚΠΣ και τώρα των ΕΣΠΑ. Με τον άθλο των ΚΠΣ, αποτέλεσμα της ενταντικοποίησης της δουλειάς των υπευθύνων αρχαιολόγων, εννοείται χωρίς υπερωριακή αμοιβή και συχνά και με δικά τους έξοδα, ολοκληρώθηκαν πολλά κρατικά Μουσεία, διαμορφώθηκαν αρχαιολογικοί χώροι, χωρίς ωστόσο στη συνέχεια να εξασφαλίζεται, ηθελημένα ή μη, καμία υποδομή για τη συντήρησή τους, χωρίς να δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας, με αποτέλεσμα την εγκατάλειψή τους, γεγονός που παρατηρείται και σε πολλά έργα των ΤΔΠΕΑ, των οποίων η τύχη είναι άγνωστη.
    Όμως, κ. Ρηγόπουλε, είμαστε και εμείς εδώ, οι μάχιμοι αρχαιολόγοι του κλάδου και είτε το θέλετε είτε όχι πρέπει να ακουστεί η φωνή μας. Τα Μουσεία, που σήμερα με τόση ευκολία δυσφημίζετε, αρχίζοντας από το Εθνικό Αρχαιολογικό, με τα λιγοστά κονδύλια, τις περιορισμένες προσλήψεις δεν θα διασωθούν με την οιαδήποτε ανεξαρτητοποίηση ή ακόμη χειρότερα με την σταδιακή αποκρατικοποίηση, την οποία επικαλείστε εμμέσως πλή σαφώς ως λύση. Τα Μουσεία, που στήθηκαν και ολοκληρώθηκαν με τη σκληρή δουλειά μας, με τα περασμένα προγράμματα του Γ΄ΚΠΣ, ή αυτά που γίνονται με τα τωρινά ΕΣΠΑ αποτελούν το μεγαλύτερο κεφάλαιο του τόπου μας που δεν διαπραγματεύεται κατ΄ουδένα τρόπο. Η υπεραξία της προσωπικής μας εργασίας, τα ξενύχτια και οι υπερωρίες που ποτέ δεν πληρώθηκαν δεν πρόκειται να πέσουν στα χέρια αλλοτρίων managers ούτε πρόκειται να αποκοπούν από τις Εφορείας Αρχαιοτήτων γιατί με τον τρόπο αυτό δεν θα επέλθει η πολυπόθητη «ανάδειξη ή αξιοποίηση», αλλά ο βέβαιος θάνατός τους. Τα Ελληνικά Μουσεία, δεν είναι όπως τα Μουσεία της Εσπερίας, αν και εκεί διαφυλάττεται ως κόρη οφθαλμού ο δημόσιος χαρακτήρας τους. Δεν είναι Μουσεία κλεμμένων αρχαιοτήτων, όπου συχνά αποκαλύπτονται και πλαστές αρχαιότητες, ούτε είναι εκθέσεις έργων τέχνης, αλλά ζωντανοί οργανισμοί με συνεχή και διαλεκτική σχέση με τις ανασκαφές και τη ζωή των πόλεων, που τα φιλοξενούν. Τα Μουσεία και ιδίως το Εθνικό είναι τα εμβλήματα του τόπου μας, είναι οι ακροπόλεις μας, που δεν πολιορκούνται από τα ξένα συμφέροντα αλλά ούτε από τα τοπικά. Δεν είναι χώροι για κυριλέ managers, aλλά για σεμνούς δημόσιους λειτουργούς, χωρίς προσωπική προβολή. Είναι κτήμα του ελληνικού λαού, για τα οποία είναι όλοι έτοιμοι να αγωνιστούν, όπως αγωνίστηκαν κάποτε η Σέμνη και ο Χρήστος Καρούζος, θάβοντας ευλαβικά τις αρχαιότητες στις παραμονές του πολέμου. Σε αυτόν τον πόλεμο εμείς δεν έχουμε άλλο παράδειγμα να μιμηθούμε μιας και οι αυτοαποκαλούμενοι πνευματικοί άνθρωποι του τόπου μάς προδίδουν καθημερινά και δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να μας απογοητεύουν και να μάς εκπλήσσουν αρνητικά.
    Τα Μουσεία και οι εκθέσεις, που ουδέποτε διαφημίστηκαν, όπως διαφημίστηκε το περίφημο Μουσείο της Ακρόπολης – για να μην ξεχνάμε εκείνα τα πανάκριβα εγκαίνια των 3.000.000 ΕΥΡΩ !!!, όταν κατέρρεαν μνημεία ή τις πληθωρικές διαφημίσεις εκθέσεων σε ιδιωτικά μουσεία από τα ΜΜΕ – είναι η υπεραξία της σκληρής μας και μη αμειβόμενης δουλειάς μας, είναι οι χώροι που φυλάσσονται τα πολύτιμα ευρήματα των ανασκαφών μας, είναι η κιβωτός της προϊστορία μας και της ιστορίας μας που δεν παρακμάζει ποτέ, είναι το αποτέλεσμα των προσωπικών μας θυσιών και δεν πρόκειται να επιτρέψουμε κανενός είδους εκμετάλλευση από φορείς ξένους προς τον Ενιαίο Φορέα Προστασίας που είναι η Αρχαιολογική Υπηρεσία με το δημόσιο υπερήφανο χαρακτήρα της, την οποία θα αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις να ενδυναμώσουμε και να ανασυστήσουμε. Αυτή είναι και η μόνη απάντηση στην φτιαχτή αυτή κρίση που είναι αποτέλεσμα της κακοδιαχείρισης του νεοφιλελευθερισμού και του παράλογου καπιταλισμού, την οποία δεν θα πληρώσει η πολιτιστική μας κληρονομιά, αλλά εκείνοι που την δημιούργησαν.

  15. Και ούτε πρόκειται να βρεις συνάδελφε gkav βήμα στην εφημερίδα Καθημερινή ουτε εσείς συνάδελφοι σε φυλλάδες, υποτίθεται σοβαρές, για τον σχολιασμό των γραφομένων. Το δημοσιογραφικό επάγγελμα όπως και άλλα, περνάει σοβαρή κρίση με αποτέλεσμα κάποιοι από τους λειτουργούς του να επιδίδονται και να πρωτοστατούν στην εξυπηρέτηση άλλων σκοπών πλην της ενημέρωσης. Και εγώ απευθύνθηκα στην καλή εφημερίδα παλαιότερα, ενυπόγραφα και νηφάλια, για την υποτιθέμενη αρχαιολογική ενημέρωση, η οποία σταματά συνήθως στον προθάλαμο του ΚΑΣ, αλλά τίποτα δεν δημοσιεύτηκε.
    Και στα επαρχιακά μουσεία παρατηρούνται ανάλογα φαινόμενα, σε μικρογραφία βέβαια, με το ΕΑΜ. Μόλις κάποιο μουσείο ανακαινίζεται με κόπο και ιδρώτα, διάφοροι επιτήδειοι συνήθως μέλη της καλής κοινωνίας η ψευτο-επιστήμονες, αρχίζουν τα περι ιδιωτικοποίησης καλυμμένα ή απροκάλυπτα, γιατί βέβαια τα ωραία αυτά μουσεία υπολειτουργούν ή είναι κλειστά τους περισσότερους μήνες του χρόνου.
    Εχω την αίσθηση οτι ο ΣΕΑ με αφορμή το μέγιστο θέμα που εγείρεται για το ΕΑΜ θα πρέπει να κάνει αισθητές τις απόψεις του

  16. @ In Antis

    Σαφέστατα και δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για τα αρχαία και τα προβλήματα του ΥΠΠΟ οι αρθρογράφοι. Δουλεύουν για ορισμένα μαγαζιά, τα οποία προσπαθούν πολύ καιρό να αποκτήσουν λόγο και στα αρχαιολογικά. Ο ΔΟΛ όμως που τόσο πολύ κόπτεται, διά της Λώρης Κέζα και κάποιων άλλων, σταμάτησε την έκδοση της «Αρχαιολογίας», η οποία πλέον βγαίνει μόνο διαδικτυακά.

    Οι ιδέες αυτές όμως δεν είναι μόνο των επιχειρηματιών, αλλά και πολλών πολιτικών , που φροντίζουν να τις προβάλλουν από την πλευρά τους μέσω των πολιτικών τους γραφείων. Έτσι, και οι τελευταίοι αυλικοί βρίσκονται πλέον να έχουν άποψη, αφού χαλάνε τα βολέματα των δικών τους.

    Όθεν, η πρεμούρα για τις αποθήκες στην Πιερία και όχι μόνο.

  17. @Chris

    Δεν αμφισβητώ την τάση και τους σκοπούς αυτών των άρθρων, είναι φανερό.
    Αυτό που λέω είναι ότι αυτοί που τα γράφουν είτε δεν έχουν ιδέα είτε είναι «στημένοι». Έμεινα μόνο στο έλλειμμα παιδείας τόσο των αρθρογράφων, όσο και αυτόν που τα αναμασούν. Σε μια κοινωνία που καταπίνει αμάσητα τις μπούρδες των Δελτίων των 8 και έχει μάθει να «συζητά» με συνθήματα κι όχι με επιχειρήματα, πετάμε ένα τσιτάτο στιλ «τα καφέ λειτουργούν, γιατί τα έχουν ιδιώτες» και αυτόματα το συνδέουμε με τα προβλήματα του ΥΠΠΟ, του Μνημονίου και του Καλτσά, που μπορεί «να είναι άσχετος» (!). Και αυτό έχει σχέση με πάρα πολλά θέματα, που είναι αδύνατο να τα εκθέσω λόγω χώρου. Δεν σας κάνει εντύπωση ότι ΚΑΝΕΙΣ από όλους αυτούς δεν γράφει κι αγωνιά για την καλύτερη οργάνωση και λειτουργία του ΥΠΠΟ;

  18. ανάλογο άρθρο και στη lifo που τελειώνει και με τη φοβερή σύγκριση «τα καφέ λειτουργούν κανονικά καθώς τα διαχειρίζονται ιδιώτες»

    http://www.lifo.gr/now/view/3191
    και ένα παλιότερο:
    http://www.lifo.gr/team/u9504/24978

    Μπορεί να μην αντέχουν κριτικής αυτά τα άρθρα, είναι όμως ενδεικτικά των στόχων και των σκοπών κάποιων (;) για την πολιτιστική κληρονομιά.

    Όσο για τα σχόλια στη lifo, αν θίγεις πρόσωπα και καταστάσεις μαλλον λογοκρίνεσαι…

  19. Για την κατάσταση του Εθνικού υπάρχουν δύο θέματα κατά τη γνώμη μου: το εξωτερικό και το εσωτερικό. Για το εξωτερικό δεν είναι υπεύθυνος κανείς πέρα
    από το δήμο και το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Για το εσωτερικό,
    το ΥΠΠΟ.
    Αν ο αρθρογράφος νομίζει ότι με το να αλλάξει το νομικό status του Μουσείου,
    θα λυθεί το πρόβλημα της υποβάθμισης του περιβάλλοντος χώρου ή αφελής είναι
    ή εγκάθετος. Όσο για τα προβλήματα εντός του Μουσείου, στο χέρι του ΥΠΠΟ
    είναι να λυθούν. Όρεξη για λύσεις μόνο να υπάρχει.
    Εκτός αν έχουν επιλέξει τη λύση που περιγράφεται στο post και στα σχόλια σας,
    και κάποιοι ονειρεύονται ήδη trendy cocktail parties με φόντο τη μυκηναϊκή συλλογή. Ελπίζω να μην επαληθευτείτε.

    @Χαιρεφάνης

    Επειδή, όπως καλά γνωρίζετε. ζούμε στη χώρα της άκρατης
    μπουρδολογίας, τα δύο άρθρα, στα οποία παραπέμπετε,
    δεν αντέχουν κριτικής.
    Τα έχουμε δει – σχεδόν – όλα σε αυτήν την χώρα,
    πραγματικά όμως δεν τολμώ να φανταστώ νοήμονα άνθρωπο του Πολιτισμού
    που θα προτείνει, πολύ περισσότερο να προχωρήσει κάτι τέτοιο.
    Από την άλλη, τα σχόλια από κάτω αλλά και γενικά οι συζητήσεις τέτοιου είδους
    μάλλον το έλλειμμα παιδείας ως κοινωνικού συνόλου αποκαλύπτει.

  20. Όπως ακριβώς τα λέτε. Η κουβέντα αυτή όμως έχει ανοίξει «διακριτικά» εδώ και πάρα πολύ καιρό και δεν αφορά μόνο στο καθεστώς λειτουργίας των Μουσείων.

    Ενδεικτικά:

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=6031

    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=363963 (ο πόνος για τα αρχαία της Βόρειας Πιερίας εδώ).

    Όμως μαζί με την απαξίωση «από πάνω», υπάρχει και η απαξίωση – για την ακρίβεια αυθυπονόμευση – εκ των έσω. Μία βόλτα σε διάφορα Μουσεία, ακόμη και μεγάλα, της επαρχίας θα σας πείσει. Με πρώτο το φυλακτικό προσωπικό να συμπεριφέρεται πολύ συχνά απαράδεκτα, είναι δυνατόν να μην ξεκινήσει τέτοια συζήτηση; Η κατάσταση αυτή με τους φύλακες είναι σίγουρα μόνο η επιφάνεια, αλλά από εκεί ξεκινάνε όλα δυστυχώς. Έτσι ο ΔΟΛ, οι Μπομπολαίοι και άλλοι «φιλάρχαιοι» εκφράζουν το αγνό τους ενδιαφέρον, προσφέροντας «λύσεις».

    Όσο για το project της υποβάθμισης έχει ξεκινήσει χρόνια τώρα και εκτείνεται σε πολύ μεγάλη περιοχή της πόλης.

  21. Είναι φανερό ότι ο στόχος του δημοσιεύματος είναι η «εύκολη» λύση της μετατροπής του μεγαλύτερου Μουσείου της χώρας σε Νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου για να ακολουθήσει η άλλη σχέση του ιδιωτικού. Τώρα που όλα ξεπουλιούνται, χωρίς τιμή, είναι η χρυσή ευκαιρία, όχι μόνον να μετατραπεί η γειτονιά σε Ψυρρή ή Γκάζι ανεβάζοντας την αξία της με ένα γκλαμουράτο μουσείο, τύπου του νέου Μουσείου Ακροπόλεως, με γκαλμουράτο manager, υψηλών απαιτήσεων εστιατόριο, φινετσάτο café για καλοντυμένους και τα τοιαύτα.
    Η συνταγή, όπως πολύ σωστά αναφέρει ο φίλος gkav, είναι απλή και επιτυχής, υποβαθμίζουμε την περιοχή, πουλάμε φτηνά και μετά εκτινάσσονται οι τιμές στα ύψη. Η εύκολη κερδοφορία! Κοινώς μία άλλη κομπίνα. Σε τί θα ενοχλήσει ανάμεσα σε τόσες που γίνονται σε καιρό κατά τα άλλα διαύγειας! Τρίζουν τα κόκκαλα της Σέμνης και του Χρήστου Καρούζου… Όσο γαι την Ηώ, πολύ νωρίς δεν την ξεχάσαμε;

  22. Συμφωνώ απόλυτα. Απαξιώνουμε και μετά κραυγάζουμε… Θα πρέπει να ανοίξουμε άμεσα κουβέντα για όσα σίγουρα δεν συμβαίνουν τυχαία.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: