Αναρτήθηκε από: gkav | 21/06/2011

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και η «Καθημερινή» version 2. Ο ΣΕΑ επιτηδείως απών….

Η επίθεση φιλίας της «Καθημερινής» στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο συνεχίζεται, βλ. «Αρχαιοελληνική κιβωτός σε παρακμή» (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_19/06/2011_446089). Αυτή τη φορά στα πυρομαχικά προστέθηκαν τα σχόλια τριών τακτικών αρθρογράφων της έγκριτης εφημερίδας, ανάμεσά τους και δύο αγαπητών μας δασκάλων, του Χρ. Ντούμα και του Π. Θέμελη.
Δεν θα σταθώ στον άτυχο τίτλο του δημοσιεύματος. Η λέξη κιβωτός δεν είναι κατάλληλη. Αισθάνομαι ότι αποπνέει μούχλα και κακή συντήρηση, κάτι που τουλάχιστον δεν συμβαδίζει με τις προθέσεις και ευχές του συντάκτη για το μέλλον του Μουσείου.
Και πάλι, δεν θα διαφωνήσω με τις διαπιστώσεις των αρθρογράφων, για το ωράριο, για το πωλητήριο, για τα έσοδα. Είναι έτσι, όπως τα περιγράφουν. Αυτό που με ενοχλεί είναι η διαρκής σύγκριση με το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως και, συνεπώς, η εμμονή στην δυσμενή είς βάρος του Εθνικού Μουσείου κριτική. Αφήνω κατά μέρος, τις άδικες και υπερβολικές κριτικές για το κτήριο ή την έκθεση του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Δεν μπορώ όμως να μην πω ότι η σύγκριση των δύο Μουσείων, ο υπερβολικός έπαινος του ενός και η καταβαράθρωση του άλλου, άσχετα εάν βασίζονται σε υπαρκτά δεδομένα, αποκρύπτουν άλλα. Όπως, π.χ., την κατάσταση γύρω από τα δύο Μουσεία, για την οποία δεν είναι υπεύθυνο το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Ούτε για το φτωχό πωλητήριο, ούτε για την μείωση των επισκεπτών, ούτε για το ωράριο, αφού από το ΥΠΠΟΤ δόθηκε προτεραιότητα στο Μουσείο Ακροπόλεως, στο Μουσείο Μπενάκη κλπ…..
Αυτά ναι, είναι προβλήματα γραφειοκρατίας, κακής οργάνωσης, οφείλονται σε έλλειψη πολιτικής και βούλησης για την ανάδειξη του Εθνικού Μουσείου. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με την αλλαγή του νομικού καθεστώτος του Εθνικού Μουσείου πρόκειται να αλλάξουν, η ανάθεση της διοίκησης σε «μάνατζερ» δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματα του Εθνικού Μουσείου. Να τα σκεπάσει ίσως…
Εργάζομαι στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, και αισθάνομαι υπερήφανος για αυτό. Και λυπούμαι για την κριτική που ασκείται, ωσάν το Μουσείο να είναι υπεύθυνο για τα χάλια της πολιτιστικής πολιτικής του ΥΠΠΟ, για την υποβάθμιση της περιοχής, για τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομή. Ωσάν να περιμένουμε τον μάνατζερ-μεσσία να μας σώσει..
Ο μεγάλος πλούτος του Εθνικού Μουσείου είναι όλα όσα φυλάσσονται στις αίθουσες και τις αποθήκες του. Είναι τα αρχαία και οι άνθρωποι που τα φροντίζουν, όσο μπορούν καλύτερα. Εκεί ζεί ακόμη η βαριά ιστορία της ελληνικής αρχαιολογίας, η μνήμη της αρχαιολογικής υπηρεσίας.
Φυσικά και θέλω το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο να αποκτήσει ακόμη καλύτερη καφετέρια, άριστο πωλητήριο, πολλούς επισκέπτες και πολλά-πολλά εισιτήρια. Όμως όλα αυτά δεν σημαίνουν καλύτερο Μουσείο. Σημαίνουν, ασφαλώς, ένα προσοδοφόρο Μουσείο που καλύπτει τις ανάγκες της οικονομικής του αυτοτέλειας. Αλλά αυτό μπορεί να επιτευχθεί και χωρίς μάνατζαραίους.
Εγώ, όμως ονειρεύομαι, ναι ακόμη μπορώ να το λέω, ονειρεύομαι ένα Μουσείο-Επιστημονικό Ίδρυμα, όπου εκτός από τις ουρές-ορδές εισιτηριούχων τουριστών, θα ακούγεται επιστημονικός λόγος, θα διδάσκεται η αρχαία ελληνική τέχνη, θα είναι ανοιχτό σε αυτόν που επιθυμεί να πραγματικά να σπουδάσει τον ελληνικό πολιτισμό.
Καλές είναι οι καφετέριες, καλύτερα τα πωλητήρια αλλά πρέπει να αποφασίσουμε αν θέλουμε τα εκθέματα ως σκηνικό του φρέντο-καπουτσίνο μέτριου και του κλάμπ-σάντουιτς. Αν ναι, τότε υπάρχουν και άλλα μουσεία στην Αθήνα με καλύτερες προδιαγραφές. Αλλά εάν επιθυμούμε ένα Μουσείο με παιδευτικό, με την κυριολεκτική σημασία του όρου, ρόλο τότε θα πρέπει να δούμε το Εθνικό Μουσείο διαφορετικά. Άλλος πρέπει να είναι ο προορισμός του. Πρέπει να είναι κυψέλη εκπαίδευσης και παραγωγής γνώσης.
Και νομίζω ότι πρέπει να διαλέξουμε δρόμο: θέλουμε ένα Μουσείο με την αρχαία ελληνική σημασία του όρου ή αρχαιολογικό Μούλτιπλεξ;

Έμαθα με λύπη μου ότι η προγραμματιζόμενη συνέντευξη τύπου ή ενημέρωση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων προς τα μέσα μαζικής πληροφόρησης σχετικά με την κατάσταση του Εθνικού και του Επιγραφικού Μουσείου ματαιώθηκε, λόγω εσωτερικών «τεχνικών» προβλημάτων συνεννόησης μεταξύ των μελών του νεοεκλεγέντος Διοικητικού Συμβουλίου. Δεν περίμενα κάτι διαφορετικό…Για μιά φορά ακόμη είναι άξιοι της άμοιρης τύχης τους. Αν όμως, αντί για το αίσχος της Τοσίτσα βρισκόμασταν στην «Υπατία» τότε θα σηκώναν και τις ντουντούκες για να έχουν καλή λήψη τα κανάλια.
Γιαυτό τους αφιερώνω πρωινή φωτογραφία αυτού που βλέπουμε καθημερινά εμείς και κάμποσοι τουρίστες που έχουν την ατυχία να διαβούν τον ναρκοπεζόδρομο

Advertisements

Responses

  1. «Εργολαβία» φαίνεται ότι έχει πάρει το θέμα της άνευ όρων και άνευ ορίων παράδοσης των δημόσιων Μουσείων στο κέρδος της κάθε είδους ιδιωτικής πρωτοβουλίας η αγαπημένη του κ. καθηγητή μας εφημερίδα Καθημερινή. Τι άλλο σημαίνει η αρθρογραφία της 10ης του μηνός Ιουλίου 2011 υπέρ της κατάργησης των μειωμένων και ελευθέρας εισόδου εισιτηρίων ή μήπως πρόκειται περί απλής αντιπολίτευσης στην αείμνηστη Μελίνα και τα όνειρά της για την επιστροφή των Ελγινείων και του ανοικτού στον κόσμο Δημόσιου Μουσείου;
    Όπως θα έχετε καταλάβει θα πρέπει, αγαπητοί μου συνάδελφοι, να πληρώνουμε εισιτήριο για να επισκεφθούμε τα Μουσεία που εμείς ετοιμάσαμε! Αυτό θα πει άκρατη εκμετάλλευση της υπεραξίας της δουλειάς και του μόχθου μας. Αυτό θα πει καπιταλισμός, βεβαίως κακώς εννοούμενος, αγαπητέ μου κ. καθηγητά που γίνατε αριστερός για να μπορέσετε, όπως λέγατε κάποτε, να ερμηνεύσετε τις αρχαίες κοινωνίες! Μήπως θα έπρεπε επιπλέον να μας απαγορευθεί και η είσοδος;
    Σας θυμίζω πάντως ότι στο Βρετανικό Μουσείο η είσοδος είναι δωρεάν, αν αυτό σας λέει κάτι. Ποιός θα απαντήσει στο μέγα ερώτημα:
    Σε ποιούς απευθύνονται τα Μουσεία;

  2. Συνάδελφοι,

    σας στέλνω το κείμενο με τίτλο «ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΜΟΥΣΕΙΑ». Συντάχθηκε με αφορμή το κείμενο του Δ. Ρηγόπουλου, στην κυριακάτικη «Καθημερινή» της 19ης Ιουνίου 2011 και υπογράφεται από 53 εργαζομένους στο Βυζαντινό Μουσείο.

    Η εφημερίδα δημοσιεύσε το κείμενο, όπως και την σχετική απάντηση της Διευθύντριας του Μουσείου Δρ. Ευγενίας Χαλκιά σε καθημερινό -δυστυχώς- φύλλο στη στήλη «Γράμματα αναγνωστών» (αν και ψαλιδισμένο στην τελευταία παράγραφο).

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_28/06/2011_447367

    Ας σημειωθεί πως το κείμενο των εργαζομένων τελειώνει ως εξής:

    «Σήμερα, που το Δημόσιο Μουσείο βάλλεται αισθανόμαστε την υποχρέωση να το υπερασπιστούμε. Γιατί πιστεύουμε πως έχει για όλους σημασία η υπεράσπιση της πολιτιστικής κληρονομιάς ως δημόσιο αγαθό, απέναντι σε όσους την αντιμετωπίζουν ως αγοραίο προϊόν».

    Η τελευταία φράση, όμως, φαίνεται πως δεν «χωρούσε» ούτε στη στήλη των αναγνωστών…

    Οι κρίσεις είναι δικές σας.
    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

  3. Κριτική μπορεί να ασκεί ο καθένας, ακόμα και τα πρώην μέλη του ΣΕΑ πραγματι. Όμως μένεις στο σύλλογο και πολεμας. Συναδελφε θαπρεπε να μείνεις στην πρώτη γραμμή αλλιώς φυγομαχεις. Σε πόλεμο κατα της αρχαιολογικής υπηρεσίας και του δημοσίου χαρακτήρα των μουσείων δεν περισσεύει κανεις! Η κριτική είναι εύκολη και το να επικαλείται κανεις «πραξικοπηματα» μετα απο τόσα χρόνια καταντά εμμονη. Εντάξει συναδελφε! Ας υποθεταμε ότι έχεις δίκιο! Φτάνει πια! Πως να εξιλεωθουν οσοι πιστεύεις ότι εσφαλαν; Αν ζητούσαν δηλαδή δημοσίως συγγνώμη θα ξαναγυριζες στο σύλλογο η όλα αυτα είναι προφάσεις και είναι καλύτερη η και εν πολλοιs βολικη αυτη αντιπαράθεση?

  4. @nansy. Φίλη μου η Νάνσυ, φιλτέρα δε η αλήθεια!
    Αν κατάλαβα καλά, δεν δικαιούμαι δια να ομιλώ….(να δείς τι μου θυμίζει…να δείς τι μου θυμίζει….) Α! τον Κουτσόγιωργα. Δηλαδή αν κάποιος δεν ανήκει ή δεν θέλει να ανήκει σε ένα συνδικαλιστικό όργανο, παράταξη, κλπ δεν έχει το δικαίωμα της κριτικής…Δημοκρατικά πράγματα δηλαδή. Το γεγονός ότι ο τωρινός ΣΕΑ είναι τέκνο καραμπινάτων αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων, αυτό τεχνηέντως το ξεχνάμε. Τότε που το νέο καταστατικό «εγκρίθηκε» πιό γρήγορα και από το Μεσοπρόθεσμο μνημόνιο», τότε λίγοι μίλησαν, οι περισσότεροι τότε φυγομάχησαν. Σήμερα ελάχιστοι συνεχίζουν να μιλούν (και θα μιλούν…). διαφορετικά για τα πράγματα της αρχαιολογικής υπηρεσίας. Άλλωστε ευχαριστώ τους περίπου 25.000 επισκέπτες της ιστοσελίδας και όλους όσοι σχολιάζουν, συζητούν, γκρινιάζουν (και δεν είναι όλοι μέλη του ΣΕΑ!). Στις ιστοσελίδες του ΣΕΑ έχει υπάρξειι ποτέ, έστω και υποτυπώδης διάλογος? Όχι βέβαια, αφού πρόκειται περισσότερο για (ηλεκτρονικές) βωβές εφημερίδες τοίχου και όχι για βήμα διαλόγου.
    Γκρινιάρης μπορεί να είμαι, αλλά κάλλιστα μπορώ να μετατραπώ και σε φιδάκι (a lot of kisses)

  5. Η κριτική κατά του ΣΕΑ για να είναι βάσιμη πρέπει να ασκείται από μέλη του ΣΕΑ. Αν θέλεις να αλλάξεις τη ροή των πραγμάτων μένεις εκεί και πολεμάς. Διαφορετικά φυγομαχείς, χάνεις το δίκιο σου και χαρακτηρίζεσαι απλά γκρινιάρης.-

  6. Αγαπητέ gkav, νομίζεις ότι γνωρίζουν ή τους ενδιαφέρει αν ένα Μουσείο
    και μάλιστα το Εθνικό, αποτελεί και επιστημονικό ίδρυμα; Νομίζεις ότι τους
    ενδιαφέρει κάτι πέρα από τη βιτρίνα;
    Τα μουσεία στην Ελλάδα αντιμετωπίζονται ως καταστήματα λαϊκής τέχνης, από ανθρώπους απαίδευτους, αγράμματους που κρίνουν με το αν κάνουν καλύτερο καφέ στο Μπενάκη ή στο Βυζαντινό Θεσσαλονίκης.
    Έχουμε όμως ευθύνες κι εμείς. Που επαναστατούμε, και καλά κάνουμε, ενάντια σε όλους αυτούς που μας θίγουν, μόλις όμως πέσει ο κουρνιαχτός, επιστρέφουμε στη μετριότητα, στη ρουτίνα, χωρίς να ξοδέψουμε παραπάνω ενέργεια για να προσπαθήσουμε να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Εν προκειμένω, το Εθνικό Μουσείο ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα εκπαιδευτικά και ερευνητικά κέντρα της Ευρώπης.

    @Βαγγέλης Παπαθανασίου, ή Μπαλατζούκας
    Προτείνω τα μέλη του ΣΕΑ που θα είναι στις «ομάδες κρούσης» να είναι εφοδιασμένα και με φλογοβόλα, ώστε να είναι σίγουροι ότι θα γίνει «η δουλειά».
    Τι λέτε;

    Σοβαρευτείτε.

  7. Βάλε και καμμιά φωτογραφία από το μεγαλείο της Ερμού, μπροστά από τον Κεραμεικό! Θαυμάσια » λούμπεν πολυπολιτισμικότητα», ό,τι οραματίστηκε η Ελληνική Παιδεία ανά τους αιώνας…Οι θυσίες των προγόνων μας τώρα δικαιώνονται…Ο ΣΕΑ καμαρώνει…

  8. Ο μόνος τρόπος για να καθαρίσει ο πεζόδρομος, ελλείψει κράτους, είναι ο ΣΕΑ να σχαματίσει ομάδες κρούσης, να καλέσει και τα κανάλια και να προβεί σε καθαρισμό και εκκθάριση του πεζοδρόμου, διά της πειθούς, ή διά της βίας!

  9. Αγαπητέ μου Mario, εγώ δεν μπορώ να σπείρω διαμάχες στο εσωτερικό του ΣΕΑ, ούτε το θέλω. Άλλωστε, μόνοι τους μάχονται ο ένας τον άλλο. Αν, λέω άν, καταφέρουν να ομονοήσουν, τότε τα ξαναλέμε
    Sui Generis

  10. Πολύ σωστά όλα όσα αναφέρει ο καλός μας φίλος Gkav και θα μπορούσε το κείμενό του να αποτελεί μίαν εξαιρετική απάντηση, αν δεν έσπειρε και πάλι, μέσα από τον τόσο μεστό του λόγο τον σπόρο της διχόνιας. Ο ΣΕΑ σήμερα, από όλες τις γωνιές της Ελλάδας, ξεσηκώνεται για να διαφυλάξει το κύρος και τη χαμένη τιμή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου της χώρας. Την ύστατη αυτήν ώρα, καλέ μας φίλε, δεν είναι καιρός για εσωτερικές διαμάχες, όχι δεν είναι. Οι υπόφιοι μάνατζερς ή καλύτερα οι μνηστήρες παραμονεύουν, και είναι βέβαιο ότι δεν σκοπεύουν να μετατρέψουν το Μουσείο σε χώρο της επιστήμης και του πνεύματος, αλλά σε μία επιχείρηση με αβέβαιο μέλλον. Ο δημόσιος χαρακτήρας του Μουσείου, όπως και όλων των Μουσείων της χώρας, θα διαφυλαχθεί με νέες θυσίες και αγώνες που απαιτούν ενότητα και μεγαλοψυχία… Η κατάσταση είναι πολλή σοβαρή και το σχέδιο έχει εξαγγελθεί προ πολλού! Τώρα πρέπει να ενώσουμε τις φωνές μας. Όσο για την εικονογράφηση της β’ απάντησης στον δημοσιογράφο της Καθημερινής ο μόνος που δεν ευθύνεται είναι ο ΣΕΑ και τα μέλη του…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: